Συνεντευξη [Q&A] με την Ξανθη Ταβουλαρεα

Σας καλωσορίζουμε στο Sin Radio! ΄Το αηδόνι του αυτοκράτορα’, το γνωστό παραμύθι, το προσεγγίσατε με έναν καινοτόμο τρόπο. Μιλήστε μας για την επιλογή αυτού του παραμυθιού και για τη σκηνοθετική γραμμή που ακολουθήσατε.

Καλώς σας βρήκα λοιπόν. Στ’ αλήθεια, αγαπημένο παραμύθι… Δεν ξέρω αν είναι καινοτόμος ο τρόπος που το προσέγγισα. Δεν με ενδιαφέρει να πρωτοπορώ. Θεωρώ απαραίτητο, τίμιο, να βάζω στις παραστάσεις μου ό,τι θεωρώ ως δική μου Αλήθεια, αυτό που έχω να πω. Το παραμύθι αυτό μιλάει για μεγάλες Ιδέες, Ελευθερία, Επιλογή, Αγάπη. Έχουν ειπωθεί, είναι αλήθεια, πολλές φορές, όμως η κοινωνία μας ακόμα δεν τις έχει κατανοήσει – εφαρμόσει. Οπότε, πήρα αυτό το παραμύθι, και με πολύ χιούμορ, με συγκίνηση, με «μαγεία» Ανατολής, θέλησα να εμπνεύσω τα παιδιά, και να τα βοηθήσω να σκεφτούν «εκτός πλαισίου», να αντιληφθούν την αξία της επιλογής.

Διαβάζοντας το δελτίο τύπου, ενθουσιαστήκαμε με τον τρόπο που επιλέξατε να το παρουσιάσετε. Εμείς, όμως, είμαστε ενήλικες και αναγνωρίζουμε τους συμβολισμούς και τα νοήματα – οι μικροί θεατές της παράστασης πώς θα τα λάβουν και πόσο εύκολο είναι να τα αποκωδικοποιήσουν;

Α, χαίρομαι πολύ που σας ενθουσίασε η ιδέα παρουσίασης του Αηδονιού. Εμείς οι ενήλικοι, είναι αλήθεια, πιάνουμε τους συμβολισμούς, τα νοήματα και τα αναλύουμε τόσο πολύ, που πολλές φορές ψάχνουμε κάτι πιο βαθύ, ακόμα κι όταν αυτό δεν υπάρχει… Και όλα αυτά, τα χειριζόμαστε με τη Νόηση. Τα παιδιά όμως, έχουν το πλεονέκτημα (ακόμα) να νιώθουν. Να λαμβάνουν με την ψυχή τους τα νοήματα, τα σύμβολα και να τα αφήνουν να δρουν μέσα τους. Κάπως έτσι εξελίσσονται, βιώνονται και μεγαλώνοντας (εάν τα παιδιά επιλέξουν να γίνουν συνειδητοί ενήλικες), θα τα ανασύρουν στην επιφάνεια, Θεωρώ, λοιπόν, καθήκον όποιου ασχολείται με τα παιδιά και τους εφήβους, να τους δίνει σύμβολα που θα ενεργοποιήσουν όλη αυτήν την ψυχική διαδικασία.

xanthie-tavoulareaΠέρα από το κλουβί – δεσμά, το μηχανικό πουλί μάς θύμισε τη σύγχρονη εποχή που η φυσική επαφή έχει υποκατασταθεί από την ψηφιακή και έχει χαθεί ένα κομμάτι της ομορφιάς της πρώτης. Αυτό το δεδομένο επικοινωνείται μετά την παράσταση με σαφήνεια στα παιδιά, έτσι ώστε να λειτουργήσει υποσυνείδητα λίγο αποτρεπτικά ως προς τα ηλεκτρονικά μέσα;

Ναι, έχετε δίκιο. Είναι έντονη η διαμάχη του Αληθινού και του Μηχανικού Αηδονιού, και πράγματι θυμίζει την εποχή μας. Και παρ’ όλο που το Μηχανικό προσωρινά κερδίζει, στο τέλος αντιλαμβανόμαστε τη Δύναμη του Φυσικού – Αληθινού Αηδονιού. Ωστόσο, δεν θεωρώ τα ηλεκτρονικά μέσα κάτι «κακό». Ούτε το Αηδόνι το Μηχανικό έχει κάποια κακία. Είναι ουδέτερο, και ο καθένας μπορεί να το χειριστεί όπως νομίζει καλύτερα. Η εποχή μας είναι και ηλεκτρονική. Ας το αποδεχτούμε. Τα πάντα έχουν να κάνουν με τη χρήση και την κατάχρηση.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν για την ομάδα να μπει στη διαδικασία να διδαχθεί το Τάι Τσι και πόσο αυτό σας βοήθησε και εκτός της παράστασης;

Εκτός παράστασης, μας άνοιξε έναν νέο κόσμο. Εγώ ενθουσιάστηκα. Νιώθεις πραγματικά πως είσαι μέσα στο Όλον. Είναι και η ομορφιά του θεάτρου αυτή. Πάντα κάτι νέο ανακαλύπτεις για τον εαυτό σου. Η ομάδα ήταν δεκτική από την αρχή. Εύκολο δεν θα το πω, πολλή εξάσκηση, μεγάλη συγκέντρωση, αλλά είναι τόσο όμορφο, τόσο υπέροχη κίνηση. Ρέει, Ενώνει.

Παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια πως η τέχνη που απευθύνεται σε παιδιά παρουσιάζει μία άλλη μορφή (από αυτήν που εμείς ως παιδιά μπορούμε να θυμόμαστε) και είναι πιο «εύκολα» θεατή και από τους γονείς. Πώς ακριβώς εξηγείται αυτό..; Ανακαλύψαμε, ως γονείς, το παιδί μέσα μας ή τα παιδιά του σήμερα έχουν πιο ανεπτυγμένη νοημοσύνη, οπότε αντιστοίχως και αυτά που τα αφορούν οφείλουν να είναι τέτοιου επιπέδου;

Νομίζω ότι αφενός, αυτό που λέτε, πως τα παιδιά έχουν αναπτυγμένη νοημοσύνη, επιτέλους το αντιληφθήκαμε. Και θέλουμε στ’ αλήθεια να τους δώσουμε ό,τι καλύτερο έχουμε. Να ξεφύγουν από το εύπεπτο, το απλοϊκό, το συνηθισμένο. Από την άλλη, οι γονείς, θέλουν να μοιραστούν αυτήν την ώρα μια κοινή εμπειρία με τα παιδιά τους κι όχι απλώς να τα συνοδεύσουν. Έτσι, είναι πρόθυμοι να «βρουν το παιδί μέσα τους». Και γι αυτό ακριβώς (είναι αρχή μου αυτό για κάθε παιδική παράσταση που έχω ανεβάσει), τα παιχνίδια μας μέσα στη διάρκεια της παράστασης, αφορούν όλους, μικρούς και μεγάλους.

Ποια η δική σας σχέση με τα social media;

Αχ, προσπαθώ στ’ αλήθεια πάρα πολύ… έχω τη σελίδα μου στο Facebook, αλλά νομίζω ότι τα social media δεν θεωρούν ότι είμαι και ο αγαπημένος τους χρήστης…

Έχετε κάποια άμεσα μελλοντικά σχέδια;

Μετά την πρεμιέρα του Αηδονιού, ξεκινάω πρόβες για έναν πολύ δυνατό μονόλογο, τη ζωή μια υπέροχης Ψυχής. Αλλά αυτό είναι έργο ενηλίκων. Παιδικό φέτος θα έχουμε μόνο το Αηδόνι, καθώς έχουμε σκοπό, να περιοδεύσουμε εντός και εκτός Ελλάδος μαζί του.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ‘ΤΟ ΑΗΔΟΝΙ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ’

a22

Το Αηδόνι του Αυτοκράτορα: Η παιδική παράσταση που συνδυάζει το Τάι Τσι με το κουκλοθέατρο

Ένα από τα πιο συγκινητικά παραμύθια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, κούκλες, μάσκες, ένα Κλουβί, Τάι Τσι, θεατρικό παιχνίδι, υπέροχη μουσική από τον Γιάννη Ζουγανέλη…

Τι σχέση μπορεί να έχουν τα παραπάνω μεταξύ τους; Όλα συνδέονται ευρηματικά και αποτελούν τον πυρήνα μιας ξεχωριστής παιδικής παράστασης. Λέγεται «Το Αηδόνι του Αυτοκράτορα», τη σκηνοθεσία και τη θεατρική προσαρμογή υπογράφει η Ξανθή Ταβουλαρέα, ενώ η πρεμιέρα έχει προγραμματιστεί για το Σεπτέμβριο στο θέατρο Αλκμήνη.

Η Πλοκή… αλλιώς

Η ιστορία του παραμυθιού «Το Αηδόνι του Αυτοκράτορα» είναι λίγο πολύ γνωστή σε όλους: Ο αυτοκράτορας της Κίνας ζει στο φτιαγμένο από πορσελάνη παλάτι του. Τα πλούτη του δεν είναι ικανά να διώξουν την βαθιά του μελαγχολία. Ώσπου κάποια στιγμή, στον κήπο του κάνει την εμφάνισή του ένα αηδόνι, το κελάηδισμα του οποίου του παίρνει μακριά όλες τις έγνοιες. Μαγεμένος από το τραγούδι του ο αυτοκράτορας αποφασίσει να κλείσει το αηδόνι σε κλουβί. Κάποια στιγμή, ο ίδιος δέχεται ένα… αλλόκοτο δώρο: ένα μηχανικό αηδόνι, το οποίο κελαηδούσε πρωί και βράδυ. Ασταμάτητα. Κάτι που-φυσικά- δεν ήταν δυνατό να κάνει το αληθινό πουλί. Εξοργισμένος ο αυτοκράτορας αντικατέστησε τον πιστό του φίλο με το ψεύτικο υποκατάστατό του. Μέχρι που μια μέρα το μηχανικό αηδόνι χάλασε… Και τότε το αληθινό επέστρεψε για να του προσφέρει ξανά την ελπίδα, κελαηδώντας πια έξω από το παράθυρό του…

Η Ξανθή Ταβουλαρέα και η ομάδα της προτάσσουν τις μεγάλες αξίες αυτού του συγκλονιστικού παραμυθιού: Την ελευθερία της επιλογής και την ψυχική δύναμη που μας δίνει αυτή η ελευθερία. Και επιχειρούν να τις μεταδώσουν στα παιδιά, όχι με ξύλινους διδακτισμούς, αλλά με διασκεδαστικό και βιωματικό τρόπο. Γι’ αυτό και χρησιμοποιούν κούκλες, μάσκες, καθώς και κινήσεις χορογραφημένες από δάσκαλο του Τάι Τσι. Στην παράσταση, δε, η οποία είναι βασισμένη στην ανατολίτικη φιλοσοφία, οι συντελεστές ενσωματώνουν ακόμη και θεατρικό παιχνίδι με τους μικρούς θεατές να παίρνουν μέρος στην πλοκή.

a46

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Τίτλος: Το Αηδόνι του Αυτοκράτορα
Βασισμένο στο ομώνυμο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν

Θεατρική προσαρμογή-Σκηνοθεσία: Ξανθή Ταβουλαρέα
Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Γιάννης Αγριόμαλλος, Ηλίας Γκογιάνος, Βαρβάρα Πεντζερίδου, Φίλη Μαρσώ

Μουσική παράστασης: Γιάννης Ζουγανέλης
Διδασκαλία Τάι Τσι: Studio 71– Βριλήσσια
Που: Θέατρο Αλκμήνη, Αλκμήνης 8, Γκάζι, τηλ.: 210 3428650, www.theatro.gr
Πότε: Κάθε Σάββατο στις 16:00
Πρεμιέρα: Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου