Συνεντευξη [Q&A] με τη Μαιρη Ξενου

Σας καλωσορίζουμε στο Sin Radio! Πόσο σας δυσκόλεψε η «μεταμόρφωσή» σας σε έναν «ηλικιωμένο κλόουν», η ενσάρκωση του χαρακτήρα, και αν βρήκατε σημεία ταύτισης του ήρωα με τον εαυτό σας;

Ο τρόπος που επιλέξαμε να παρουσιάσουμε το έργο είναι κάπως διαφορετικός με τον τίτλο του. Οι χαρακτήρες που εμείς είδαμε δεν θα μπορούσαν να είναι μόνο κλόουν ή μόνο ηλικιωμένοι στην σημερινή κοινωνία, αλλά όλοι οι καθημερινοί άνθρωποι που παλεύουν την δυσοίωνη πραγματικότητα που ζούμε. Ο ρόλος που υποδύομαι είναι ο Νικολό. Ένας άνθρωπος φοβισμένος, ευαίσθητος, ρομαντικός, αλλά και πολύ καταπιεσμένος.

Δεν πιστεύω πως υπάρχει άνθρωπος που να μην κουβαλάει αυτά τα χαρακτηριστικά… μάλλον ανήκω και εγώ, λοιπόν, σε αυτούς τους ανθρώπους…

Στην εποχή μας, ακόμα περισσότερο, πολλοί από εμάς κυνηγάμε μια ευκαιρία μέσω μιας αγγελίας. Για την επιβίωση, την εξασφάλιση, την αναγνώριση, την ελπίδα… Ποιοι είναι οι κύριοι συμβολισμοί που προβάλλονται από τους ήρωες του έργου και ποια είναι η σύνδεση του κειμένου με τη δική μας σύγχρονη πραγματικότητα;

Η ανεργία, η ανταγωνιστικότητα μεταξύ των ανθρώπων, η επιβολή των ισχυρών έναντι των αδυνάμων και η διαφθορά της φιλίας εμφανίζονται με τον πιο τραγελαφικό τρόπο ανάμεσα στους χαρακτήρες. Οι τρεις ήρωες του έργου κουβαλάνε πάνω στην σκηνή τρεις διαφορετικούς κόσμους, που δεν διαφέρουν στην πραγματικότητα, γιατί φέρουν τη σύγχυση του σήμερα και τη φθορά των ανθρωπίνων σχέσεων.

Ποιο είναι το πλεονέκτημα του ανεβάσματος μιας πικρής κωμωδίας σε σχέση με μία πιο συμβατική που θα κερδίσει αβίαστα το γέλιο του θεατή; Ποιες είναι οι κύριες συναισθηματικές –και όχι μόνο– αντιδράσεις που έχετε εισπράξει έως σήμερα από τους θεατές σας, στη συγκεκριμένη παράσταση;

Το αβίαστο γέλιο, στο τέλος μιας παράστασης, ίσως φέρει μόνο απλά την ικανοποίηση ενός όμορφου θεάματος, δεν θα φέρει τον προβληματισμό και τα βαθύτερα νοήματα που κρύβονται σε αυτήν… Χωρίς αυτό να αποτελεί κανόνα… Στην πικρή κωμωδία μπορεί κάποιος να μην γελάσει, αλλά να προβληματιστεί τόσο που να του φέρνει ένα παράξενο γέλιο με πολλά ανάμεικτα συναισθήματα. Έχει βρεθεί θεατής που μας έχει πει πως αυτό που παρακολούθησε δεν μπορούσε να του φέρει γέλιο, αλλά ανείπωτη θλίψη…

Πώς προέκυψε η υποκριτική στη ζωή σας, καθώς οι σπουδές σας είναι σε κάτι τελείως διαφορετικό, πιο συμβατικό, ίσως; Είναι αλήθεια, τελικά, ότι η επαφή με το θέατρο, μέσα από τη μελέτη έως και την παρουσία στη σκηνή για την ερμηνεία ενός ρόλου, «αναγκάζει» ένα πιο εσωστρεφές άτομο να «ανοιχτεί», κρυμμένο πίσω από τον χαρακτήρα που κάθε φορά υποδύεται;

Έχω τελειώσει το τμήμα Λογιστικής στο ΑΤΕΙ ΠΕΙΡΑΙΑ… Όλα τα παιδιά στην ηλικία των 18 ψάχνουμε μια επιφανειακά σίγουρη λύση για να μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε το μέλλον μας… Αλλά ποιο μέλλον; Η καρδιά μου άνηκε και χτυπούσε πιο δυνατά για κάτι άλλο… Οπότε δεν μπορούσα να την αγνοήσω. Το θέατρο αποτελεί διέξοδο για μένα και τρόπο να ζω και να υπάρχω. Η ανάγκη μου να βρίσκομαι πάνω στην σκηνή με κάνει να ανοίγομαι… και κανείς άνθρωπος, δυστυχώς ή ευτυχώς δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από έναν χαρακτήρα, γιατί για να μπορέσεις να ενσαρκώσεις έναν ρόλο πρέπει να ξεγυμνώσεις την ψυχή σου.

Μιλήστε μας λίγο για την ομάδα της… καρδιάς σας, την ex.animo. Ποιοι την απαρτίζουν, πώς διαχειρίζεστε την οργάνωση και τη λειτουργία της και πόσο δύσκολο είναι να «επιβιώσουν» γενικά οι θεατρικές ομάδες στην πληθώρα των αντίστοιχων προσπαθειών;

Οι άλλες δυο συνάδελφοί μου επί σκηνής είναι η Βασιλική Κούλη και η Μαίρη Κωνσταντάκη και μας σκηνοθετεί η Μαρία Τσομπανάκου. Η οργάνωση και η λειτουργία μιας ομάδας είναι δύσκολες και απαιτητικές διαδικασίες, γι’ αυτό ο καθένας πρέπει να αναλαμβάνει τον ρόλο του. Χρειάζεται εμπιστοσύνη, αλληλοσεβασμός, χώρο στον κάθε άνθρωπο για να υπάρξει και κοινούς στόχους και όραμα… Άμα υπάρξουν αυτά μια ομάδα μπορεί να αντέξει στον χρόνο, ανεξάρτητα από την πληθώρα των θεατρικών ομάδων που υπάρχουν.

Πόσο βοηθούν, ουσιαστικά, τα social media τη δουλειά σας; Έχετε καλή σχέση με την τεχνολογία γενικότερα ή είναι για σας μια λύση ανάγκης της εποχής μας;

Ζούμε στην εποχή των social media… Οπότε είναι ο πιο εύκολος, σύντομος και αποτελεσματικός τρόπος να ενημερωθεί κάποιος… Δυστυχώς, δεν έχω πολύ καλή σχέση, αλλά επειδή πρέπει να ακολουθήσω, προσπαθώ να βελτιώνομαι μέρα με τη μέρα.

Θα θέλαμε να μοιραστείτε μαζί μας 5 από τα πλέον αγαπημένα σας μουσικά κομμάτια.

Μy Lady D’Arbanville | Cat Stevens
Fake Plastic Trees | Radiohead
Hope There’s Someone | Antony and The Johnsons
Mαμά γερνάω | Τάνια Τσανακλίδου
Φωτιά στο λιμάνι | Ξύλινα Σπαθιά

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΡΙΑ ΞΕΝΟΥ

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα και αποφοίτησα από το τμήμα Λογιστικής στο  Α.Τ.Ε.Ι του Πειραιά. Αν και εσωστρεφής, αρκετά ανασφαλής και ντροπαλή ένιωσα την έντονη επιθυμία να ασχοληθώ με το θέατρο, έτσι, τελειώνοντας το λύκειο, αποφάσισα να ξεκινήσω σπουδές στο Θέατρο των Αλλαγών. Όταν το δοκίμασα, η επιθυμία όλο και μεγάλωνε.

Μου άρεσε από μικρή να παρατηρώ τον κόσμο και να κοιτάω βαθιά στις ψυχές τους και, λόγω της έντονης επιθυμίας μου να γνωρίσω τον εαυτό μου, κάτι με ώθησε στην δραματική σχολή του Νέου Ελληνικού Θεάτρου του Γιώργου Αρμένη από την οποία και αποφοίτησα το 2017. Στο διάστημα των σπουδών γνωρίστηκα με ανθρώπους που μας ένωσε η επιθυμία να ασχοληθούμε ουσιαστικά με το θέατρο, ως ένα τρόπο αντιμετώπισης της γκρίζας πραγματικότητας, αλλά και αφύπνισης του ίδιου μας του εαυτού, αλλά και των συνανθρώπων μας. Έτσι δημιουργήσαμε την ομάδα… ex.animo που στα λατινικά σημαίνει «από καρδιάς».

Με εμπνέουν οι άνθρωποι και ο κινηματογράφος, θαυμάζω την ευγένεια και τη ταπεινότητα, μου αρέσει να διαβάζω βιβλία και  να παίζω κιθάρα, γράφοντας δικά μου τραγούδια.

Η σημαντικότερη συμβουλή που μου έχουν δώσει είναι να αγωνίζομαι με αξίες και ιδανικά. Ο δίκαιος αγώνας πάντα ανταμείβεται. Δεν πιστεύω στην τύχη. Από τύχη μπορεί να κερδίσεις ένα τυχερό παιχνίδι όλα τα άλλα χτίζονται με προσπάθεια και αγώνα.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Η ομάδα ex.animo
παρουσιάζει το έργο του Ματέι Βίζνιεκ

«Ζητείται κλόουν ηλικιωμένος»
μετάφραση Έρσης Βασιλικιώτη

Στο θέατρο Άβατον από 8 Μαρτίου

Λίγα λόγια για το έργο:  Τρεις ηλικιωμένοι κλόουν σε απόγνωση φτάνουν με τις βαλίτσες τους στον τόπο που τους υποδεικνύει μια αγγελία. Καθώς ο χρόνος κυλά και δεν εμφανίζεται κανείς, αρχίζει να ξετυλίγεται η ιστορία τους…. Τελικά ποιος θα πάρει την πολυπόθητη θέση;

Αυτή η πικρή κωμωδία, που αγγίζει τα όρια του παραλόγου, έχει μεταφραστεί σε δώδεκα γλώσσες και έχει παιχτεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες αλλά και στις Η.Π.Α., στον Καναδά και αλλού.

Σημείωμα του σκηνοθέτη:
Ο άνθρωπος ανεξαρτήτως φυλής, φύλου, εθνικότητας, ηλικίας, επαγγελματικής ιδιότητας, έχει πάντα τις ίδιες εσωτερικές και εξωτερικές ανάγκες. Σε αυτό το σημείο ακριβώς έγκειται και η αχίλλειος πτέρνα του… Η εκμετάλλευση αυτών των αναγκών μπορούν  να στήσουν τη φυλακή του, ανά πάσα στιγμή, και χωρίς να του γίνει αντιληπτό. Τα όριά του γίνονται μία λεπτή γραμμή πάνω στην οποία ακροβατεί, μπορεί να ισορροπήσει ή θα πέσει στο κενό;
Μαρία Τσομπανάκου

Βιογραφικό συγγραφέα
Ο Ματέι Βίζνιεκ γεννημένος το 1957 στη Ρουμανία, καταφεύγει στη Γαλλία το 1987 για να ξεφύγει από το ολοκληρωτικό καθεστώς του Τσαουσέσκο. Εκεί ελεύθερος πια γράφει για την απομόνωση, το κυνήγι της πρωτιάς, για τις κάθε λογής πλύσεις εγκεφάλου, για τους χιλιάδες νεκρούς των απανταχού πολέμων, για τα σουρεαλιστικά σύνορα των παγκόσμιων ανθρώπινων δικαιωμάτων, για τον άνθρωπο και τις αντιφάσεις του.

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Μαρία Τσομπανάκου
Κινησιολογία: Έλενα Γεροδήμου
Μουσική: Πηνελόπη Μπεκιάρη
Σκηνικά: Βαγγέλης Σάββας
Υλοποίηση κοστουμιών: Πελαγία Βουτζουλίδου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Κατερίνα Κεσανλή
Σχεδιασμός φωτισμού: Σταυριάννα Δαούτη
Υπεύθυνη επικοινωνίας: Κατερίνα Γρυλλάκη
Φωτογραφίες: Νίκος Πανταζάρας

Παίζουν:
Ξένου Μαίρη – Κούλη Βασιλική – Κωνσταντάκη Μαίρη

Πληροφορίες:
Θέατρο: Άβατον, Ευπατριδών 3, Γκάζι
Κάθε Πέμπτη και Παρασκευή από 8/03/2018 για 8 παραστάσεις.
Ώρα έναρξης: 21:15
Τιμή εισιτηρίου:
Γενική είσοδος: 12 € / φοιτητικό –ανέργων – ΑΜΕΑ : 10 € (ισχύουν ειδικές τιμές για γκρουπ 10 ατόμων και άνω)

Μία πολιτιστική εκδήλωση της ΕΝ.ΕΛ.ΠΑ.