Συνεντευξη [Q&A] με τον Ομηρο Πουλακη και τον Νικο Χατζηελευθεριου

Οι μουσικές επιλογές του Νίκου Χατζηελευθερίου θα σας συνοδεύσουν στην ανάγνωση της συνέντευξης.

Σας καλωσορίζουμε στο Sin Radio! Διαβάζοντας κάποιος πληροφορίες για την παρασταση, αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για ένα έργο που πραγματεύεται τον κύκλο της ζωής. Πέρα από αυτό, για τι ακόμα μιλάει η παράσταση και τι θα επιθυμούσατε επιπλέον να αποκομίσουν οι θεατές σας;

Όμηρος Πουλάκης: Αντιλαμβάνομαι τους θεατές μιας παράστασης ως αναδημιουργούς και δεν επιθυμώ να προκαταβάλω τα νοήματα που μπορεί ο καθένας να συνθέσει.

Νίκος Χατζηελευθερίου: Μιλάει και για τον ποιητή Μπέκερ, για τα ερωτήματα που μας κληροδοτεί και τις απαντήσεις που μπορούμε (;;;) να σκεφτούμε σήμερα, όλοι μας, συντελεστές της παράστασης και θεατές.

Λόγος, μουσική και κίνηση, τα μέσα που χρησιμοποιούνται για να διηγηθείτε μία ιστορία. Πόσο δύσκολο ήταν να γίνει το πάντρεμα όλων αυτών των ξεχωριστών συντελεστών της παράστασης και τι σας έχει αφήσει ως αποτύπωμα ο χρόνος προετοιμασίας αυτής της δουλειάς;

Ό. Π.: Ακριβώς τόσο δύσκολο όσο σε κάθε παράταση μιας και τα τρία αυτά μέσα αποτελούν αναπόσπαστα στοιχεία σχεδόν κάθε θεατρικής δραματουργίας. Ως «κληρονομιά» και αποτύπωμα από την προετοιμασία αυτής της δουλειάς, κρατώ ένα βαθύ αίσθημα δημιουργίας και γενναιοδωρίας, τη χαρά της συνδημιουργίας.

Ν. Χ.: Το πάντρεμα… ο γάμος δηλαδή, είναι το φυσιολογικό θα έλεγα. Έτσι είναι μια παράσταση πάντα. Η ζωή μέσα σ’ αυτή τη συνύπαρξη είναι ένα στοίχημα, επίσης πάντα. Δε… χωρίσαμε, συνεχίζουμε και μεγαλώνουμε το παιδί μας ‘’το κοντσέρτο των δασών’’. Μας έχει δώσει ωραία ζωή αυτό το ‘’παιδί’’…

Το κονσέρτο των δασών είναι η μία παράσταση βασισμένη σε έργο ενός Ισπανού ποιητή. Γιατί επιλέχθηκε ο συγκεκριμένος δημιουργός και ένα ακόμα ερώτημα που μας προκύπτει είναι το εξής: δεν υπάρχει κάποιος αντίστοιχος στην Ελληνική Γραμματεία που, όπως πάρα πολλοί υποστηρίζουν, διαθέτει υπερβολικό πλούτο και σε συγγραφείς και σε θεματολογία;

Ό. Π.: Η επιλογή του συγκεκριμένου δημιουργού είναι του Περικλή Σακελαρίδη και του Νίκου Χατζηελευθερίου. Σε εκείνους ο λόγος λοιπόν. Όσο για το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, πράγματι πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ξεχωριστό και μοναδικό δημιουργό τόσο για την Ισπανική όσο και για την παγκόσμια λογοτεχνία. Μια σχετική αντιστοιχία (αρκετά ασύμμετρη βέβαια) στην ελληνική γραμματεία βρίσκω στον Κωνσταντίνο Καβάφη.

Ν. Χ.: Δε νομίζω να έχει υπάρξει επιλογή χωρίς μια.. δόση συγκυρίας. Τον Μπέκερ τον «συνάντησε» ο Περουλής Σακελλαρίδης, μελετώντας Ισπανική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο. Μας τον «σύστησε» και η συνέχεια επί της σκηνής… θα μπορούσε λοιπόν να ήταν ο Κάλβος η ο Σολωμός. Η ποιητική δημιουργία δίνει συχνά αφορμές για αναδημιουργία δηλαδη έναν ακόμα τρόπο ανάγνωσης.

Κατά τραγική περίπτωση, η πρώτη ημερομηνία της παράστασης συνέπεσε με τα γεγονότα των μεγάλων πυρκαγιών του καλοκαιριού και τα επακόλουθά τους, οπότε και είχαμε καθολική αναβολή εκδηλώσεων. Πιστεύετε ότι, μετά από όσα ζήσαμε ως πολίτες και άνθρωποι, έχουμε ευαισθητοποιηθεί λίγο παραπάνω ως προς την προστασία του περιβάλλοντος και του φυσικού πλούτου ή η θλίψη και οι όποιες σκέψεις μας κρατήσαν όσο τα θέματα υπήρχαν στα δελτία ειδήσεων; Έχει ο Έλληνας κουλτούρα αγάπης για τη φύση ή αναζητείται…;

Ό. Π.: Ο σεβασμός στην φύση είναι ένα βαθύ και ενδεικτικό στοιχείο πολιτισμού. Η ασύδοτη δόμηση και η επιχειρηματική δραστηριότητα χωρίς την οικολογία έως θεμελιακή παράμετρο και προτεραιότητα είναι δεκαετίες τώρα που διάβρωσαν και το φυσικό τοπίο και το πολιτισμικό τοπίο και έχουν οδηγήσει στα διαχρονικά και επίκαιρα αποτελέσματα καταστροφής. Διαβλέπω πως η προοπτική μιας ουσιαστικής αλλαγής σχετικά με αυτά τα ζητήματα έχει εδώ και λίγα χρόνια ανοίξει. Στο χέρι μας είναι να την επεκτείνουμε και να την συνεχίσουμε.

Ν. Χ.: Η σχέση σεβασμού με το περιβάλλον, θα κρίνει πολλά στο άμεσο μέλλον. Ας έχομεν γνώσιν ως φύλακες…

Πόσο εξοικειωμένος είναι ο θεατής της πόλης με παραστάσεις, όπως η δική σας; Με ποιους τρόπους μπορούν οι ομάδες που κάνουν τέτοιες δουλειές να φέρουν περισσότερους πιο κοντά σε αυτό το είδος performance και να τo γνωρίσουν καλύτερα;

Ό. Π.: Εφόσον θεωρώ τους θεατές ως αναδημιουργούς σημαίνει πως τους αναγνωρίζω βαθιά ευθύνη. Σε εκείνους λοιπόν ο λόγος για να αναζητήσουν και να ανακαλύψουν τις «κρυφές γωνιές και τα στενά σοκάκια» της τέχνης και να μην αναλωθούν στα «τουριστικά αξιοθέατα».

Ν. Χ.: Είμαι πολύ αισιόδοξος. Τρέφω εμπιστοσύνη μεγάλη στο κριτήριο του κοινού. Ο τρόπος είναι οι δίαυλοι επικοινωνίας για να ενημερώνεται ο κόσμος, όπως καλή ώρα από σας. Το να «κολακεύεις» το κοινό προσαρμόζοντας τη δουλειά σου σε πιθανολογούμενα στάνταρς είναι ο σίγουρος δρόμος για την αποτυχία, αλλά κυρίως για τη δυστυχία.

Ποια είναι τα σχέδιά σας για την καλλιτεχνική περίοδο που ξεκινάει σε μερικές εβδομάδες; Περιλαμβάνεται σε αυτά και μία επανάληψη, σε κλειστούς χώρους, της συγκεκριμένης παράστασης;

Ό. Π.: Περιλαμβάνεται μια επανάληψη στις 24 Σεπτεμβρίου στον Κορυδαλλό στο Σινεμά Παράδεισος. Επίσης, η έναρξη προβών για την Παράσταση Το Χώμα Βάφτηκε Κόκκινο, σε σκηνοθεσία Κυριακής Σπανού, για το Θεσσαλικό Θέατρο, ενώ αναμένεται και η κυκλοφορία της ταινίας «Δεν θα να γίνω Δυσάρεστος, αλλά πρέπει να μιλήσουμε για κάτι πολύ σοβαρό», σε σκηνοθεσία Γιώργου Γεωργόπουλου.

Ν. Χ.: Θα υπάρξει συνέχεια για την παράσταση. 24 Σεπτεμβρίου στον «Πολιτιστικό Σεπτέμβρη» του Δήμου Κορυδαλλού άμεσα και… βλέπουμε. Από κεί και πέρα μαζί με τα μουσικά μου σχέδια – συναυλίες και κυκλοφορία του CD με το μουσικό μου σύνολο Guitarte ensemble με 4 Κοντσέρτα Μπαρόκ, θεματικές συναυλίες για φωνή και κιθάρα με τον Βασίλη Νικολαΐδη – έχω πάντα ανοιχτες κεραίες για τέτοιες σύνθετες παραγωγές όπως το «κοντσέρτο των δασών».

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Το κοντσέρτο των δασών
μια παράσταση λόγου, μουσικής και κίνησης σε μία πράξη
σε σκηνοθεσία Όμηρου Πουλάκη

Φεστιβάλ Παπάγου – Χολαργού
Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου, στις 21.00

Ο ήλιος είχε γείρει: τα σύννεφα, που περνούσαν, μικρά κομμάτια πάνω  απ’ το κεφάλι μου, μαζεύονταν, το ένα πάνω στ’ άλλο, στον μακρινό ορίζοντα. Ο κρύος, βραδινός αέρας του φθινοπώρου στροβίλιζε γύρω απ’ τα πόδια μου τα ξερά φύλλα. Στην άκρη καθόμουν ενός μονοπατιού απ’ όπου πάντα γυρνούν λιγότεροι από όσους πάνε.

Το Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου, στις 21.00, στο Κηποθέατρο Παπάγου, δύο ασυνήθιστα ξερόφυλλα σας προσκαλούν να ακολουθήσετε το μονοπάτι που οδηγεί στο Κοντσέρτο των Δασών: μια παράσταση λόγου, μουσικής και κίνησης σε μία πράξη, για τον Χρόνο, τον Έρωτα, τη Ζωή και το αντίθετό της.

Μια ιδιαίτερη σύμπραξη ηθοποιών, τραγουδιστών και μουσικών ζωντανεύει επί σκηνής τον λογοτεχνικό κόσμο του σπουδαίου Ισπανού ρομαντικού ποιητή Gustavo Adolfo Bécquer, με βασικό άξονα το διήγημά του «Ξερόφυλλα» («Las hojas secas») και μελοποιημένη ποίησή του στα ελληνικά, σε σκηνοθεσία του Όμηρου Πουλάκη και μουσική σύνθεση του Νίκου Χατζηελευθερίου.

Ταυτότητα της παράστασης
Κείμενα-ποίηση: G. A. Bécquer 
Μετάφραση, ποιητική απόδοση: Περουλής Σακελλαρίδης
Δραματουργική επεξεργασία-σκηνοθεσία: Όμηρος Πουλάκης
Μουσική-τραγούδια: Νίκος Χατζηελευθερίου
Χορογραφία-επιμέλεια κίνησης: Φαίδρα Σούτου
Σκηνογραφική & ενδυματολογική επιμέλεια: Μυρτώ Σταμπούλου
Φωτισμοί: Κατερίνα Σακουλά
Φωτογραφία: Άννα Τσιμπίδη
Επικοινωνία: Στέλλα Πεκιαρίδη, Νάντια Σαμαρά
Γραφιστικός Σχεδιασμός: Γρηγόρης Μάντης
Παραγωγή: ekfrassis productions

Παίρνουν μέρος:
Οι ηθοποιοί
                              Όμηρoς Πουλάκης
                              Αντριάνα Ανδρέοβιτς
                              Ερρίκος Μηλιάρης

Οι τραγουδιστές
                              Χριστίνα Πουπάλου
                              Δημήτρης Βουτσάς

Οι μουσικοί
                             Σωκράτης Σταθουλόπουλος, βιολί
                              Όσβαλντ Αμιράλης, κοντραμπάσο
                              Χριστίνα Πολυκρέτη, κιθάρα
                              Νίκος Χατζηελευθερίου, κιθάρα

Στην παράσταση ακούγεται η φωνή της Tatiana Sánchez Garland

Μια παραγωγή με την υποστήριξη
-της ekfrassis productions
(έκδοση CD ”Vertigo”, κύκλος τραγουδιών σε ποίηση G. A. Bécquer – μτφρ. Π. Σακελλαρίδη και μουσική Ν. Χατζηελευθερίου)
-των εκδόσεων ΚΕΔΡΟΣ
(έκδοση «Το Βιβλίο των Σπουργιτιών», ποιητική συλλογή του
G. A. Bécquer – μτφρ. Π. Σακελλαρίδη – Δ. Ιντζέ).

Υπό την αιγίδα
του Ινστιτούτου Θερβάντες Αθηνών

Πληροφορίες
Ώρα Έναρξης: 21.00 Διάρκεια παράστασης: 75´
Τιμές εισιτηρίων: 12 ευρώ, 8 ευρώ (Άνεργοι, ΑΜΕΑ, κάτοχοι κάρτας δημότη Παπάγου).
Προπώληση εισιτηρίων: στα ταμεία του Φεστιβάλ Παπάγου, Αναστάσεως 90, στο πολυκατάστημα ΔΑΝΑΟΣ, Μεσογείων 230, Χολαργός, στη Viva.gr και στα καταστήματα του δικτύου συνεργατών της.

Κηποθέατρο Παπάγου: Κορυτσάς (6η στάση Παπάγου)
Τηλέφωνο: 213 2027185

Η σελίδα της παράστασης στο fb.
Hashtag: #toconcertotondason