H παρασταση ‘Κακα τα Ψεματα’ στο «Και για πες…» με την Ελενα Χατζοπουλου

Η παράσταση «Κακά τα ψέματα» στο Sin Radio και στο «Και για πες…» με την Έλενα Χατζοπούλου

Το ραντεβού αρχικά ήταν με τον Αλέξανδρο Χούντα, στο θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ, και συγκεκριμένα στο Secret Room. Εκεί που παίζεται κάθε Τετάρτη η παράσταση «Κακά τα ψέματα». Έχουμε να πούμε μυστικά και φανερά και κάποια στιγμή, όπως μ’ ενημέρωσε ο Αλέξανδρος, λίγο πριν ξεκινήσει η παράσταση, θα έχουμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε και με τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές.

Αλέξανδρε Χούντα, καλωσόρισες στο Sin Radio και στο «Και για πες…». Ενικός ή πληθυντικός;

Ενικός, φυσικά! (λέει μ’ ένα μεγάλο χαμόγελο) Βλέπεις, όσο μεγαλώνω, τον αποζητώ όλο και περισσότερο. Ας αφήσουμε, λοιπόν, τον πληθυντικό για τη Βουλή!

Χαίρομαι γι’ αυτό, Αλέξανδρε. Ας μιλήσουμε, αρχικά, για την παράσταση «Κακά τα ψέματα», την οποία έχεις γράψει, έχεις σκηνοθετήσει και στην οποία ερμηνεύεις αρκετούς ρόλους. Πες μου, λοιπόν, όταν παίζεται μια παράσταση για πολλά χρόνια τι ακριβώς σημαίνει αυτό, εκτός από το προφανές;

Προφανώς και έχει «κάτι» που την κρατάει ζωντανή. Τη συγκεκριμένη παράσταση την έχει αγαπήσει πολύ ο κόσμος, αλλά και εμείς και δεν είναι μόνο εξαιτίας των καλών κριτικών ή των υποψηφιοτήτων για θεατρικά βραβεία που κέρδισε στο παρελθόν. Είναι το γέλιο του κοινού που της δίνει ζωή και αυτό μας «υποχρεώνει» να παίζουμε για 3 χρόνια. Αυτό, όπως καταλαβαίνεις, Έλενα, είναι ευλογία!

Αλήθεια είναι αυτό. Νομίζω ότι είναι και το ζητούμενο όλων των δημιουργών. Εσύ Αλέξανδρε γράφεις, σκηνοθετείς, ερμηνεύεις. Αυτό έγινε «τυχαία» ή σου αρέσει να έχεις εξ ολοκλήρου την ευθύνη μιας παράστασης;

Για να είμαι ειλικρινής δεν το επιδιώκω. Προκύπτει. Και είναι πολύ μεγάλη ευθύνη και ρίσκο. Δε μπορώ, όμως, να κάνω αλλιώς. Αυτή είναι η φύση μου. Εμπνέομαι και γράφω. Φαντάζομαι και σκηνοθετώ. Παρατηρώ την ίδια τη ζωή και ερμηνεύω.

Ολιστική προσέγγιση, λοιπόν. Και πώς αποφασίζεις να συνεργαστείς με συγκεκριμένους ηθοποιούς; Με ποιο κριτήριο τους επιλέγεις;

Γενικά, αλλά και ειδικά σε αυτή την παράσταση, το κριτήριο επιλογής που με οδήγησε στη συνεργασία μας αφορά το ταλέντο των ανθρώπων, την αγάπη τους για τη δουλειά και φυσικά παίζει ρόλο και η στενή φιλία που μας συνδέει. Ουσιαστικά τους επέλεξα και με επέλεξαν.

Και τι συμβαίνει, όταν σε μια παράσταση μαζεύονται τόσα ταλέντα;

(Γελάει και λάμπει το πρόσωπο του) Η παράσταση «ταξιδεύει» για χρόνια!…

Δώσε σε παρακαλώ ένα επίθετο μόνο το οποίο να χαρακτηρίζει κάθε ηθοποιό της ομάδας αυτής ξεχωριστά.

Χμ… Δύσκολο αυτό…. Να σκεφτώ λίγο;

Και μέχρι να σκεφτεί ο Αλέξανδρος, δράττομαι της ευκαιρίας και πηγαίνω έξω στο καφέ να κλέψω λίγο από τον χρόνο του κ. Τάσου Γιαννόπουλου.

κ. Γιαννόπουλε, ο κεντρικός ήρωας της παράστασης «Κακά τα ψέματα», ο Στράτος, ενώ έχει σπάσει τα μούτρα του πολλές φορές, συνεχίζει και είναι αφοπλιστικά ειλικρινής. Συμφωνείτε με αυτή τη στάση του;

Ναι, φυσικά συμφωνώ με τη στάση του…

Εσείς στη ζωή σας πώς διαχειρίζεσαι την ειλικρίνεια;

Δεν έχω πάντα το σθένος να την κρατήσω στη ζωή μου…

Πιστεύετε ότι παίζει ρόλο ο τρόπος με τον οποίο εκφράζουμε μια αλήθεια;

Ναι βέβαια!

Μήπως η ειλικρίνεια είναι, κάποιες φορές, και αγένεια;

Η ουσιαστική ειλικρίνεια δεν εμπεριέχει μέσα της την αγένεια. Δεν σχετίζονται αυτά τα δύο.

Και πως τα ξεχωρίσουμε αυτά τα δύο;

Ο τρόπος με το οποίο θα ειπωθεί κάτι είναι αυτός που θέτει τα όρια της αγένειας.

κ. Γιαννόπουλε, εδώ στο θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ πρωταγωνιστείτε στην επίσης πολύ επιτυχημένη παράσταση «12 ένορκοι». Σήμερα, παρατηρείται ένας ηθοποιός να παίζει σε δύο ή και σε τρεις παραστάσεις την εβδομάδα. Αυτό γιατί συμβαίνει;

Γιατί «δε φτάνουν τα μισθά»…

Εσείς έχετε ευτυχήσει και γίνατε γνωστός από την τηλεόραση. Και μάλιστα πολύ αγαπητός. Πώς εξαργυρώνεται αυτή η αναγνωρισιμότητα;

Με την αποδοχή και την αγάπη του κόσμου βεβαίως!

Υπάρχει κάποιος στον οποίο θέλετε να πείτε «ευχαριστώ»;

Ευχαριστώ το στομάχι που αντέχει!

κ. Γιαννόπουλε, σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας.

Αλέξανδρε, επανήλθα και πιστεύω να έχεις καταλήξει στα επίθετα που ταιριάζουν στους συνεργάτες σου…

Ναι, τα σκέφτηκα (γελάει πάλι), αλλά θα σου τα πω στο τέλος…

Ωραία! Τότε, προς το παρόν, πες μας τι ρόλο παίζει η ειλικρίνεια στη ζωή σου;

Σημαντικό! Σαν άνθρωπος είμαι λίγο «στον κόσμο μου». Έμαθα να δίνω και να μη με νοιάζει αν θα πάρω. Όμως, μεγαλώνοντας – θέλοντας και μη – κατάλαβα ότι η πραγματικότητα διαφέρει από τη δική μου ουτοπία. Η αλήθεια στο πέρασμά της φθείρει τη χαρά. Είναι άσχημο, όμως, μιας και η ύπαρξή της είναι απαραίτητη, ειδικά όταν ζεις σε έναν κόσμο που οι άνθρωποι κοιτούν το «εγώ» τους και όχι το «εμείς». Σκληραίνεις. Και αποχαιρετάς αναγκαστικά τον «μαγικό κόσμο» που ενδεχομένως να είχες στο μυαλό σου…

Και η αλήθεια; Τι λες αντέχεται;

Μπα… Σχεδόν ποτέ δεν αντέχεται…

Η πόρτα του Secret Room ανοίγει και «εισβάλλουν» τρία χαμογελαστά πρόσωπα. Είναι οι υπόλοιποι υπαίτιοι της επιτυχίας αυτής της παράστασης. Ο Διονύσης Στραβοράβδης, η Μαρία Νάκου και η Κατερίνα Λουτσοπούλου. Ο χρόνος μας δεν είναι πολύς, μέχρι να ξεκινήσει η παράσταση κι έτσι θα προσπαθήσουμε να εκμαιεύσουμε κάποιες απαντήσεις, λίγο πριν εξαφανιστούν στα καμαρίνια για να προετοιμαστούν.

Ξεκινώ με τον κ. Διονύση Στραβοράβδη και του ζητώ να μας πει την άποψη του σχετικά με τα διαδικαστικά του επαγγέλματος του.

κ. Στραβοράβδη, πόσο εύκολο είναι ένας νέος ηθοποιός να βρει δουλειά;

Χμ… μάλλον θα πρέπει να ρωτήσετε έναν πιο νέο ηθοποιό, γιατί εγώ βρίσκομαι στον χώρο 17 χρόνια.. Αλλά ακόμη και τώρα, χωρίς κόπο, τρέξιμο, αφοσίωση και προσωπική δουλειά, δε σου χαρίζεται τίποτα, ειδικά στον χώρο του θεάτρου.

Μιλάω γενικότερα για το τι συμβαίνει στον χώρο. Ένας ηθοποιός πρέπει να περάσει από casting ή μπορεί να βασίζεται μόνο σε γνωριμίες;

Προσωπικά, έχω δουλέψει και μετά από συστάσεις συναδέλφων, αλλά και από casting.

Πιστεύετε ότι ένας ηθοποιός μπορεί να ζήσει με αξιοπρέπεια συμμετέχοντας σε μια παράσταση;

Οι παραστάσεις πλέον στην Αθήνα είναι πάρα πολλές και οι ηθοποιοί επίσης! Με μια ή δύο φορές την εβδομάδα παράσταση το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν μπορείς καν να συντηρηθείς.

Το μέλλον του ηθοποιού, λοιπόν, πώς διαγράφεται;

Το μέλλον το ξέρει μόνο ο Θεός, γιατί έτσι όπως οδεύει το επάγγελμα του ηθοποιού δεν ξέρω σε λίγα χρόνια πόσοι θα ασχολούνται επαγγελματικά με το θέατρο.

Σαν ηθοποιός τι προτιμάτε; Θέατρο, κινηματογράφο ή τηλεόραση; Εσείς τι έχετε κάνει περισσότερο;

Δουλεύω στο θέατρο, γιατί αυτό είναι που με ενδιαφέρει κυρίως. Έχω πάρει μέρος σε τηλεοπτικές σειρές και στον κινηματογράφο, αλλά δεν το κυνήγησα τόσο. Όμως, δεν είμαι αρνητικός σε τίποτα από τα τρία. Τα θεωρώ ισάξια και τα τρία γιατί είναι μέρος της δουλειάς μου.

Ποια ευχή θέλετε να κάνετε στον εαυτό σας;

Πάντα λέω να είμαστε καλά. Σωματικά και Ψυχικά! Αυτό εύχομαι και για όλους τους συνανθρώπους μου!

κ. Στραβοράβδη, σας ευχαριστώ πολύ και εύχομαι ο ηθοποιός να μπορέσει να συνεχίσει να ασχολείται επαγγελματικά με το θέατρο.

Ο σίφουνας που ακούει στο όνομα Κατερίνα Λουτσοπούλου, μου ζήτησε να μιλάμε στον ενικό, μιας και ο πληθυντικός, κατά την άποψή της, δημιουργεί απόσταση στην επαφή της ψυχής.

Κατερίνα, είναι η πρώτη σου χρονιά που συμμετέχεις στην παράσταση. Όταν ήρθες, ήδη ήταν διαμορφωμένα τα πράγματα και η ομάδα δεμένη. Αντιμετώπισες κάποιες δυσκολίες με την ένταξή σου ή με τους ρόλους σου;

Ναι, είναι γεγονός ότι ήρθα σαν αντικατάσταση, αλλά οι συνάδελφοι με υποδέχθηκαν θερμά και ο Αλέξανδρος Χούντας, ως σκηνοθέτης, μου έδωσε σαφείς οδηγίες. Έτσι, η ένταξή μου και στην ομάδα και στους ρόλους που ενσαρκώνω ήταν πολύ γρήγορη.

Πόσους ρόλους υποδύεσαι στην παράσταση;

Υποδύομαι 6 διαφορετικούς ρόλους. Όλοι διαφορετικοί, αλλά όλοι λατρεμένοι…

Τι ρόλο παίζει ο αυτοσαρκασμός στη ζωή σου;

Ο αυτοσαρκασμός είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητάς μου και γενικά είναι και ένα στοιχείο που λατρεύω στους ανθρώπους που επιλέγω να συναναστρέφομαι στη ζωή μου. Μέσω του αυτοσαρκασμού, μπορείς να σπας τα κόμπλεξ και το εγώ σου και να λυτρώνεσαι από αυτά…

Πόσο εύκολο είναι να «τσαλακώνεσαι» πάνω στη σκηνή; Κάτι το οποίο, ομολογώ, ότι κάνεις εξαιρετικά.

Σε ευχαριστώ πολύ, Έλενα. Πιστεύω ότι απ’ τη στιγμή που ανεβαίνεις στην σκηνή επιβάλλεται να «τσαλακώνεσαι». Πρέπει να αποποιείσαι τον εαυτό σου και να τοποθετείσαι μέσα στο ρόλο. Μόνο τότε θα καταφέρεις να μεταδώσεις αυτό που πραγματικά θέλεις στον θεατή. Και η αλήθεια βγαίνει μέσα απ’ το τσαλάκωμα της εικόνας μας…

Κατερίνα, έχεις πολύ δίκιο σ’ αυτό! Εύχομαι να συνεχίσεις στη ζωή σου να αποπνέεις την αλήθεια σου.

Η ντελικάτη Μαρία Νάκου, συμμετέχει στην παράσταση για τρίτη χρονιά και θα ήθελα πολύ να μου πει πως το βιώνει όλο αυτό…

Μαρία, η κάθε παράσταση είναι και ένα βίωμα για τον ηθοποιό. Πώς βιώνεις εσύ αυτή την παράσταση μετά από 3 συνεχόμενα χρόνια που συμμετέχεις; 

Κι όμως, είναι σαν να μην παίζουμε τόσα χρόνια, είναι πολύ φρέσκο όλο αυτό, ακόμα για εμάς! Ειδικά φέτος που παίζουμε μια φορά την εβδομάδα, δεν προλαβαίνουμε να το γευτούμε καλά-καλά… Περιμένουμε ολόκληρη εβδομάδα για να έρθει η επόμενη! Είναι μια κωμωδία που ακόμα και τώρα γελάμε και από πίσω, αλλά και επί σκηνής καμιά φορά… (και τώρα γελάει)

Σε ποιους θα σύστηνες την παράσταση; 

Σε όποιον θέλει να περάσει ευχάριστα μιάμιση ώρα, ανεξαρτήτου ηλικίας. Ακόμα κι αν δεν είναι «λάτρης» της αλήθειας…

Εσύ, σαν νέα ηθοποιός, τι προτιμάς; Θέατρο, κινηματογράφο ή τηλεόραση;

Μέχρι τώρα έχω κάνει κυρίως θέατρο, εκτός από μια μικρού μήκους ταινία που είχα τη χαρά να συμμετέχω· ωστόσο αυτή η μικρή γεύση με έκανε να θέλω πολύ να δουλέψω στα πλαίσια ταινίας.

Και το μέλλον πώς βλέπεις να διαγράφεται; 

Λαμπρό εύχομαι!

Ποια ευχή θέλεις να κάνεις στον εαυτό σου; 

Εύχομαι να ‘χουμε υγεία και δύναμη, για να κάνουμε τις ιδέες μας και αυτά που ονειρευόμαστε πραγματικότητα..

Μαρία, σου εύχομαι κι εγώ ολόψυχα να έχεις ένα λαμπρό θεατρικό μέλλον και να κάνεις όλα σου τα όνειρα πραγματικότητα.

Μακάρι να είχαμε κι άλλο χρόνο να πούμε πολλά με όλους… Ο χρόνος που μας απομένει όμως είναι λίγος κι εγώ επανέρχομαι στον Αλέξανδρο για κάποιες τελευταίες ερωτήσεις και για όσα μας «χρωστάει»…

Αλέξανδρε, τι είναι για σένα το θέατρο;

Η ζωή μου! Δεν μπήκα στο χώρο του θεάτρου από επιλογή ή ματαιοδοξία! Μεγάλωσα έτσι. Από 3 ετών μετέτρεπα το σπίτι μας σε θέατρο, πλατό και πίστα… Δήλωνα «ηθοποιός» από τότε και δε με ενδιέφερε τίποτα άλλο παρά μόνο να παίζω ρόλους, να χαρίζω γέλιο, να δημιουργώ συναισθήματα και να αναπαράγω την ίδια τη ζωή.

Σε πιστεύω απόλυτα. Ο τρόπος που μιλάς δεν μου αφήνει περιθώρια να σκεφτώ ότι δεν είναι έτσι! Και τι προτιμάς σαν θεατής που παρακολουθεί και τι σαν ηθοποιός που συμμετέχει;

Χμ… ωραία ερώτηση… Θέλω να σου πω ότι σε κάθε μου δουλειά δημιουργώ, έχοντας στο νου μου τι θα ήθελα να δω ως θεατής για να ευχαριστηθώ.

Όταν βλέπω παραστάσεις, δυσκολεύομαι να «αφεθώ», να συγκινηθώ, να γελάσω… Η επαγγελματική τριβή χρόνων με το θέατρο μου στερεί αυτή την απόλαυση, δυστυχώς. Έχω δει, όμως, και υπέροχες δουλειές συναδέλφων και φυσικά χαίρομαι πολύ να βλέπω ωραίες παραστάσεις.

Ποια είναι τα δικά σου όνειρα;

Ονειρεύομαι υγεία για όλο τον κόσμο! Έναν κόσμο στον οποίο δε θα υπάρχει άγχος, πίεση, συμφέροντα, εγωπάθειες, πόλεμος, ρατσισμός, φιλαργυρία, αρρώστιες, πείνα, δάκρυα, κακία… Αλλά είπαμε, η αλήθεια είναι διαφορετική… Όποτε… Όνειρα γλυκά!

Όνειρα γλυκά, αλλά πριν φύγεις, τα «χρωστούμενα»…

(γελάει) Λοιπόν, Έλενα, σημείωνε… Τάσος ο αυθεντικός, Διονύσης ο ανθρώπινος, Μαρία η ενεργητική και Κατερίνα η ανεπανάληπτη!

Και Αλέξανδρος ο χαρισματικός, θα συμπληρώσω εγώ! Αλέξανδρε, πολύ σας ευχαριστώ για την κουβέντα μας! Θα μπορούσα να σας ρωτάω για ώρες… Και επειδή έχω κι άλλες «απορίες» λέω να τα ξαναπούμε και κατά τη διάρκεια της 4ης σαιζόν! Μη μου πεις ότι δεν θα συνεχίσετε;

Κυρίες και κύριοι τέλος, χρόνου. Η παράσταση «Κακά τα ψέματα» ξεκινάει. Το 1ο κουδούνι ακούστηκε. Τα παιδιά ήδη βρίσκονται στα καμαρίνια και ο Αλέξανδρος έφυγε με βήμα γοργό. Όσο για μένα… έκατσα αναπαυτικά και περίμενα να περάσω ακόμη ένα βράδυ με αυθεντικό χιούμορ, με κωμικές καταστάσεις μέσα από αλήθειες που ειπώνονται με σατιρικό και καυστικό τρόπο. Ελάτε! Ελάτε πριν το «κατεβάσουν»! Βάλσαμο στην καθημερινότητα μας!

Φωτογραφίες: Ηλίας Αργυρακόπουλος, Τζωρτζίνα Πιτιανούδη