Συνεντευξη [Q&A] με την Παυλινα Κωνσταντινου (Aleenah)

Παυλίνα, καλωσόρισες στο Sin Radio! Το τραγούδι πώς προέκυψε στη ζωή σου;

Δεν προέκυψε… πάντα υπήρχε. Ήταν πάντα εκεί. Ήταν πάντοτε απαραίτητο, το φάρμακό μου για όλα, η εκτόνωσή μου, το οξυγόνο μου. Με τη μουσική δε νομίζω ότι επιλέγεις να ασχοληθείς. Εκείνη σε επιλέγει. Και δεν εννοώ το πόσο ταλέντο έχεις. Εννοώ ότι είναι κυρίως μια εσωτερική ανάγκη με την οποία γεννιέσαι.

Με ποιο τρόπο κάνεις τη δική σου, προσωπική καλλιτεχνική επανάσταση;

Η επανάσταση έχει νόημα μόνο όταν γίνεται με κάποιο σκοπό, για κάποιο λόγο. Ποτέ μου δεν ημουν επαναστάτης χωρίς αιτία. Θαρρώ πως έχω μια ίσως επαναστατική μουσική νοοτροπία. Δεν χωρίζω τα είδη της μουσικής σε ποιοτικά και μη ποιοτικά. Το είδος που παίζεις δεν ορίζει την ποιότητα της δουλειάς σου. Το έχω ξαναπεί και θα το ξαναπώ: διαμάντια και σκουπίδια υπάρχουν σε όλα τα είδη της μουσικής. Στην Ελλάδα είμαστε αρκετά στενόμυαλοι σε αυτό το πεδίο. Ίσως η δική μου επανάσταση είναι ότι δεν φοβάμαι να ‘παίξω’ σε πολλά ταμπλό. Δεν φοβάμαι να δηλώσω απροκάλυπτα ότι ακούω σχεδόν τα πάντα, γράφω σχεδόν τα πάντα και δεν φοβάμαι να πειραματιστώ και να τραγουδήσω πολλά και διαφορετικά πράγματα, αρκεί να είμαι ευχαριστημένη με το αποτέλεσμα. Ίσως τελικά η επανάσταση δεν πρέπει να γίνεται μόνο για να ξεχωρίζεις, ούτε για να χωρίζεις τα διαφορετικά, μα και για να τα ενώνεις.

Ποιοι είναι οι καλλιτέχνες που σε ενέπνευσαν στην καριέρα σου και ακόμα έχουν δυνατό αντίκτυπο στα βήματά σου;

Τολμώ να πω πως δεν είχα πρότυπα. Αυτό ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι ακόμη και σήμερα δεν βαδίζω αποκλειστικά ένα μονοπάτι. Υπάρχουν σαφώς καλλιτέχνες που θαυμάζω απεριόριστα. Και είναι πολλοί αυτοί οι καλλιτέχνες και πολλά τα μουσικά είδη που υπηρετούν. Μα όταν θαυμάζεις κάποιον, δεν είναι απαραίτητο να γίνεις το ίδιο, ούτε να θες να γίνεις το ίδιο. Μπορείς απλά να υιοθετήσεις εκείνα τα στοιχεία που σου ταιριάζουν. Εκείνα που δεν είναι ‘ξένα’ επάνω σου. Aν αντιγράφεις κάποιον -όσο άξιος κι αν είναι- αυτό σημαίνει πως δεν έχεις προσωπικότητα. Και το κυριότερο, σημαίνει πως εσύ ο ίδιος δεν έχεις πίστη σε αυτό που πηγάζει από μέσα σου, σε αυτό που είσαι. Πώς λοιπόν θα κάνεις τους άλλους να πιστέψουν, να θαυμάσουν κάτι αν εσύ ο ίδιος δεν μπορείς να το κάνεις;

1271264_455983331182846_823184004_o

Ποια είναι η σχέση σου με τα social media;

Ασχολούμαι βασικά μόνο με το facebook. Είναι σίγουρα ένα μέσον για να προωθώ τη δουλειά μου, αλλά και για να γνωρίζω νέους ανθρώπους, νέους και αξιόλογους καλλιτέχνες και συχνά να κάνω πολύ καλές συνεργασίες. Βέβαια δεν είναι όλοι αξιόλογοι. Εκεί μέσα -όπως και στην πραγματική ζωή- υπάρχει κάθε καρυδιάς καρύδι. Όλοι μας θαρρώ έχουμε βιώσει περίεργες καταστάσεις μέσα σε αυτό το διαδικτυακό γαιτανάκι. Το θέμα είναι αν και κατά πόσο σε επηρεάζει. Εμένα δεν με επηρεάζει. Δεν αδιαφορώ… αντιδρώ και απαντώ πάντοτε. Αλλά δεν αναλώνομαι ψυχικά. Έχω προπυλακιστεί, κατακριθεί και υβριστεί πολλάκις είτε για τις απόψεις μου είτε για ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς. Αλλά είναι και αυτό μέρος του παιχνιδιού. Αν δεν το αντέχεις, απλά σταματάς να παίζεις.

Ποιο θεωρείς πώς είναι το κλειδί για την προσωπική σου ευτυχία;

Η ευτυχία, για τον καθένα απο εμάς, είναι ένα μίγμα απο πολλές συνιστώσες… απλά μία απο αυτές είναι πάντοτε πιο ισχυρή απο τις  άλλες. Θαρρώ πως για να βρεις την ευτυχία σου είναι πολύ σημαντικό να συζητήσεις σοβαρά και με απόλυτη ειλικρίνεια με τον εαυτό σου. Πρέπει να αναρωτηθείς ‘Τι είναι αυτο που θα με κάνει ευτυχισμένο; Αυτό που θέλω πιο πολυ απο οτιδήποτε άλλο;’ Για μένα η απάντηση σε αυτήν την ερώτηση είναι η μουσική… εγώ αυτό θέλω να κάνω στη ζωή μου. Δεν με απασχολεί κάτι άλλο. Μπορώ να ζήσω και χωρίς να βρω τον άντρα της ζωής μου και χωρίς σταθερή δουλειά και χωρίς πολλά λεφτά -βεβαια αν έρθουν… καλοδεχούμενα!!!- αλλά χωρίς να κάνω μουσική… απλά δεν μπορώ… δεν γίνεται.

Ποια είναι η πιο σοφή συμβουλή που σου έδωσαν;

Μου βάζετε δύσκολα… χαχαχαχα!! Θα μπορούσα να απαριθμώ σοφές συμβουλές που μου έχουν δωσει και να μην υπάρξει τέλος! Αυτό που μπορώ να σας πω με σιγουριά είναι ότι όλες τις άκουσα μέσα στο σπίτι μου. Ποτέ κανείς έξω από την οικογένεια μου δεν μου έδωσε καμία σοφή συμβουλή. Εάν έπρεπε να ξεχωρίσω μία απο αυτές, θαρρώ πως θα ήταν αυτή: ‘Για να μπορεις να αγαπάς τους άλλους, πρέπει πρώτα να αγαπάς τον εαυτό σου’. Μεγάλη αλήθεια. Γνωρίζω ανθρώπους που έκαναν επί σειρά ετών ψυχοθεραπεία προκειμένου να το μάθουν αυτό. Κι εγώ το έμαθα μέσα στο σπίτι  μου από μικρό παιδί. Θαρρώ πως αυτή η συμβουλή είναι το ξεκίνημα μιας ισορροπημένης ψυχολογίας για κάθε άνθρωπο. Για να μην γίνεσαι θύμα, για να μην αφήνεις να σε υποτιμούν, να σε μειώνουν, να σε ‘πατάνε’, να σε εκμεταλλεύονται. Αυτό σημαίνει να αγαπάς τον εαυτό σου. Δεν σημαίνει να φέρεσαι άσχημα στους άλλους, μα να μην αφήνεις να σου φέρονται άσχημα.

Μάθαμε ότι γράφεις στίχους – από πού πρόεκυψε αυτή η ανάγκη έκφρασης μέσα από το γράψιμο;

Είμαι άνθρωπος που έχω εν γένει την ανάγκη να εκφράζομαι μέσω του λόγου. Να μοιράζομαι ό,τι νιώθω, ό,τι μου συμβαίνει, ό,τι σκέφτομαι, ό,τι είμαι. Για μένα η ζωή είναι κενή αν δεν τα μοιράζεσαι όλα αυτά. Ο προφορικός λόγος είναι πιό άμεσος, σίγουρα πιο γρήγορος και με τόσο χώρο για κάθε λογής στολίδια, όπως οι κινήσεις των χεριών, το ύφος, ο τόνος της φωνής, το βλέμμα, οι εκφράσεις του προσώπου… όλα αυτά! Ο γραπτός λόγος, από την άλλη, είναι σαν το κρασί που ωριμάζει με το χρόνο. Έμμεσος, όχι μόνο επειδή δεν κοιτάς στα μάτια τον συνομιλητή σου, μα κι επειδή είναι συχνά συμβολικός, αλληγορικός και πρόσφορος για πολλές διαφορετικές ερμηνείες. Πιο αργός, γιατί συχνά δεν είναι εύκολο να βρεις αυτή τη μία λέξη που θα κάνει τον άλλον να ‘νιώσει’ χωρίς τα χέρια σου να τον παρασύρουν, χωρίς τη φωνή σου να σκιαγραφεί και χωρίς το βλέμμα σου που λέει τόσα πολλά χωρίς λόγια. Ο γραπτός λόγος ωριμάζει αργά, μα, όταν ωριμασει, είναι συχνά πολύ ισχυρότερος απο τον προφορικό. Τα γραπτά μένουν… και δεν εννοώ μόνον ως ντοκουμέντα.

1013935_434717833309396_1223962878_n

Το ‘Τίποτα’ είναι το τελευταίο σου single, το οποίο πήγε πολύ καλά. Πρόκειται για το πρώτο σου εγχείρημα σε δικούς σου στίχους; Να περιμένουμε και συνέχεια;

Γράφω στίχους απο την εφηβεία μου. Το ‘Τίποτα’ δεν είναι η πρώτη στιχουργική μου απόπειρα. Είναι μία απο τις πρώτες που απλά άργησε να βγει στο φως. Δεν είναι όμως και η πρώτη επίσημη στιχουργική δουλειά μου. Στα τέλη του 2013 συνεργάστηκα με τον Βαγγέλη Σπανακάκη στο project 100-The 12 Signs και ανέλαβα όλο το project στιχουργικά. Το project αυτό είναι ακόμη εν εξελίξει, όμως ένας συνάδελφος που μετείχε, πρόσεξε τη δουλειά μου και θέλησε να συνεργαστούμε. Ο Panatzio ήταν αυτός που πρώτος εμπιστεύτηκε επισήμως την Παυλίνα Κωνσταντίνου να ‘ντύσει’ τη μουσική του με στίχους. Το κομμάτι γράφτηκε για τη συμμετοχή της Ελλάδας στο mundial του 2014 και είναι το ‘Πάμε Βραζιλία’. Το ‘Τίποτα’ είναι η πρώτη προσωπική μου δουλειά σε στίχους δικούς μου και είναι το πρώτο από πολλά που θα ακολουθήσουν. Το ‘Wide Open’ είναι το επομενο αγγλοφωνο single που βγαίνει σε πολύ λίγες μέρες σε μουσική Δημήτρη Λιόλιου και στίχους του Δημήτρη Λιόλιου, της Sheila Messina και δικούς μου.

Σε ποιους θα έλεγες ‘ευχαριστώ’;

Στον Δημήτρη Λιόλιο που μου εμπιστεύτηκε τις μουσικές και τα τραγούδια του, που έκανε τα μαγικά του στον τομέα της μουσικής παραγωγής, που με καθοδήγησε, με στήριξε και με έμαθε τόσα πράγματα. Στον Γρηγόρη Μουνδρέα που μου έγραψε υπέροχα τραγούδια. Στον Δανιήλ Φωκά για τις παραγωγές, τις συμβουλές και την αμέριστη στήριξη σε όλα. Στην Μάριαν Νικολάου που προωθεί τη δουλειά μου απο το ξεκίνημά μου έως και σήμερα. Στον Βαγγέλη Σπανακάκη και στον Panatzio που εμπιστεύτηκαν τυφλά -θα έλεγα- τις στιχουργικές μου ικανότητες. Ευχαριστώ όποιον δημοσιογράφο και ραδιοφωνικό παραγωγό αφιέρωσε έστω και λίγο από τον χρόνο του σ’εμένα και στην δουλειά μου. Ευχαριστώ όποιο μουσικό σχήμα έχω συνεργαστεί γιατί κάθε ένα μου έδωσε λίγη παραπάνω εμπειρία. Ευχαριστώ όποιον μουσικό συνεργάστηκε μαζί μου και μου έδωσε την ενέργεια, τον χρόνο και τις ιδέες του. Ευχαριστώ όλους μου τους φίλους, αλλά και γενικά όποιον πίστεψε και πιστεύει σε εμένα και σε ό,τι κάνω. Ευχαριστώ όποιον με έχει τιμήσει και με τιμά με την παρουσία του στις ζωντανες εμφανίσεις μου. Ευχαριστώ όποιον δεν μου χαιδεύει τα αυτιά, γιατι με βοηθάει να γίνομαι καλύτερη. Και φυσικα,την αναφέρω τελευταία, αν και είναι πρώτη απ’όλους, τη μητέρα μου… γιατί, παρά τις σοβαρές αντιρρήσεις της σχετικά με την επαγγελματική μου ενασχόληση με την τέχνη, έχει τεράστιο μερίδιο ευθύνης στο πόσο επίμονη, πεισματάρα και εργατική είμαι. Και όλα αυτά είναι ο κύριος λόγος που τα κατάφερα μέχρι εδω.

Τέλος, στα μελλοντικά σου σχέδια πού θα σε συναντήσουμε; Τι ετοιμάζεις;

Η μπάντα ανασυστάθηκε από την αρχή και έχουμε ήδη ξεκινήσει πρόβες. Αυτή τη στιγμή είμαι σε ένα μάλλον κομβικό σημείο. Ετοιμάζω ένα ΕΡ μόνο με αγγλόφωνα κομμάτια και με λίγο πιο ‘σκληρό’ ήχο από αυτόν που με έχετε συνηθίσει ως τώρα. Όπως όλα στη ζωή μου, πήρε κι αυτό αρκετό χρόνο, μα είναι, θαρρώ, η στιγμή που πρέπει να αποκτήσω τη μουσική μου ταυτότητα.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΥΛΙΝΑ

CD COVER

Η Παυλίνα Κωνσταντίνου (Παυλίνα-Μαργαρίτα Κατσώχη), γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Η ‘κλίση’ στη μουσική και ιδιαίτερα στο τραγούδι ήταν εμφανής από πολύ μικρή ηλικία.

Στη διάρκεια της εφηβείας ασχολείται παράλληλα με το modeling και τον αθλητισμό.

Καθώς όμως η μουσική παραμένει η μοναδική προτεραιότητα στη ζωή και τα όνειρά της συνεχίζει την αναζήτησή της και έτσι σε ηλικία 16 χρονών ανακαλύπτει το ταλέντο της στο στίχο.

Το 2003 συνεργάζεται με τα ‘Γυμνά Καλώδια’ όπου λίγο αργότερα συμμετέχει και ως στιχουργός στη δεύτερη δισκογραφική τους δουλειά.

Το 2004 αποφοιτεί από το βιολογικό τμήμα του ΕΚΠΑ και ξεκινάει τη μουσική πορεία της πιο συνειδητοποιημένα, συμμετέχοντας ως τραγουδίστρια σε διάφορα rock και blues συγκροτήματα. Η πορεία της συνεχίζεται με σταθερούς ρυθμούς και το 2005 ηχογραφεί με το συγκρότημα ‘Δαίδαλος’ το ομώνυμο LP single με δύο τραγούδια.

Έπειτα από ένα διάστημα πειραματισμών και μουσικών αναζητήσεων, την άνοιξη του 2012 συνεργάζεται με τον Δημήτρη Λιόλιο και κυκλοφορεί 3 τραγούδια με τίτλο ‘Νυχτώνει’, ‘Δεν είμαι εγώ’ και ‘Free’ όπου έχουν ήδη αγαπηθεί πολύ από το κοινό και ακούγονται στα περισσότερα ραδιόφωνα εντός και εκτός Ελλάδος.

Μέσα στο 2014 κυκλοφόρησε το single ‘Ουράνια σιωπή’ σε στίχους και μουσική του Γρ. Μουνδρέα. Ενώ το single ‘Τίποτα’ κυκλοφόρησε πρόσφατα και είναι το 5ο στη σειρά, σε στίχους δικούς της και μουσική του Τηλέμαχου Ξένου, ενώ την παραγωγή επιμελήθηκε ο Δανιήλ Φωκάς.

Περισσότερα στοιχεία κι πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο εξής link:

FaceBook-icon1

VIDEOS