[7+1] με τις Ειρηνη Φαναριωτη & Ειρηνη Μπουνταλη

Οι μουσικές επιλογές των Ειρήνη Φαναριώτη & Ειρήνη Μπούνταλη θα σας συνοδεύσουν στην ανάγνωση της συνέντευξης.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Σας καλωσορίζουμε στο Sin Radio! Στο Skrow φέτος με την παράσταση «Ο Μαδαφάκας με το καπέλο» του Στίβεν Άντλι Γκίρκις, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο αθηναϊκό κοινό. Τι σας γοήτευσε σε αυτό το έργο ώστε να το επιλέξετε και πόσο κοντά είναι στην ελληνική πραγματικότητα;

Ειρήνη Φαναριώτη: Το έργο επί της ουσίας μιλάει για την κρίση στις ανθρώπινες σχέσεις, είτε είναι ερωτικής φύσης είτε φιλικής, για την παντοτινή πίστη κι αν αυτή υπάρχει. Κάτι πιο επίκαιρο από αυτή την κρίση δεν βρίσκω. Εγώ προσωπικά θέλω ακόμη να πιστεύω στο ‘για πάντα’ των σχέσεων. Αλλά πάντα με βασανίζει μήπως είμαι η μόνη.

Ειρήνη Μπούνταλη: Α, δεν το διάλεξα εγώ. Ο Τοκάκης τα ξέρει αυτά. ‘Οταν το διάβασα πρώτη φορά μου φάνηκε αστείο. Και τη δεύτερη φορα, μου φάνηκε πολύ στενάχωρο. Και, τελικά, δεν μπορώ να αποφασίσω τι από τα δύο είναι. Και αυτό είναι που βρίσκω πολύ γοητευτικό.

Διατηρήσατε τον πρωτότυπο τίτλο του έργου που, αν και μπορεί να προκαλεί «αντιδράσεις» σε μέρος κοινού του εξωτερικού, εδώ λειτουργεί ως μια ιδιότυπη slang εξελληνισμένη εκδοχή αυτής της… διάσημης λέξης. Κρατήσατε και τα υπόλοιπα στοιχεία του έργου στην «αμερικανική» εκδοχή τους ή τα έχετε προσαρμόσει σε πιο… ελληνικές φόρμες;

Ε.Φ.: Κάποια προσαρμόστηκαν, κάποια άλλα όχι. Κρατήσαμε ό,τι εξυπηρετεί τη δράση και την αφήγηση της ιστορίας. Στο μεγαλύτερο μέρος, όμως, νομίζω ότι τα προσαρμόσαμε στην ελληνική πραγματικότητα.

Ε.Μπ.: Δεν πιστεύω οτι δημιουργήθηκε ποτέ η ανάγκη να προσαρμόσουμε κάτι στην ελληνική πραγματικότητα. Μιλάμε για την αγάπη, την φιλία, την προδοσία. Όπου και να τοποθετηθούν, είναι το ίδιο. Παίξαμε, όμως, με το αμερικάνικο στοιχείο και με την εφηβεία μας που είναι συνδεδεμένη με αυτό .

Το έργο αφορά κυρίως στις ανθρώπινες σχέσεις και τα διάφορα συναισθήματα που πηγάζουν από αυτές. Πόσο εμβαθύνει το κείμενο στα ποικίλα αυτά συναισθήματα και τις σχετικές έννοιες (αγάπη, φιλία, πόθος, πίστη, προδοσία) και ποια μηνύματα μπορεί να λάβει ο θεατής από την παρακολούθηση της παράστασης;

Ε.Φ.: Σε πρώτη ανάγνωση το έργο, από γραφής, μπορεί να φανεί σε κάποιον ότι μένει στην επιφάνεια των πραγμάτων και, ίσως, και να ισχύει σε ένα βαθμό. Ωστόσο, ο τρόπος που ο Θάνος επέλεξε να επικοινωνήσει αυτή την ιστορία κάθε άλλο παρά επιφανειακός είναι. Η παράσταση θίγει βαθειά και αδιέξοδα θέματα με μία αίσθηση αισιοδοξίας, ωστόσο, στο τέλος. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο θεατής θα δει σε πολλά σημεία του έργου τον εαυτό του. Το μόνο που πρέπει να κάνει είναι να είναι ανοιχτός, να αφεθεί να τον πάρει η ιστορία, χωρίς γιατί και προκαταλήψεις.

Ε.Μπ.: Με αφορμή το κείμενο, ο καθένας από εμάς, με τον δικό του προσωπικό τρόπο, σύμφωνα με τις εμπειρίες του, εμβαθύνει σε αυτές τις έννοιες. Τα μηνύματα που θα λάβει ένας θεατής δεν είναι συγκεκριμένα και δεν ειναι ίδια για όλους, όπως ακριβώς δεν είναι ίδιες ποτέ οι προσωπικες εμπειρίες των ανθρώπων. Η δική μου σκέψη μετά το τέλος κάθε παράστασης είναι ότι δεν μπορώ να πάρω το μέρος κανενός ήρωα ξεκάθαρα και να αποφασίσω για το ποιος είχε τελικά δίκιο. Και σε αυτό το σημείο είναι που παίζουν σημαντικό ρόλο οι εμπειρίες του καθενός, γιατι φωτίζουν κάθε στιγμή κάτι διαφορετικό.

Πόσο σας δυσκόλεψε η γλώσσα του κειμένου και πώς καταφέρατε να αποφύγετε την «υπερκάλυψη» των νοημάτων από τον «εντυπωσιασμό» της βωμολοχίας;

Ε.Φ.: Η βωμολοχία είναι το μέσο δεν είναι ο σκοπός. Ο χαρακτήρας που υποδύομαι πάσχει βαθειά, ανυπέρβλητα. Αυτό το χάος και την ψυχική πίεση που νιώθει την εξωτερικεύει με αυτό τον τρόπο. Αυτό όμως δεν είναι η ουσία της. Ο στόχος μου είναι, αυτό να είναι εμφανές στο θεατή από την πρώτη κιόλας στιγμή.

Ε.Μπ.: Δεν βασιστήκαμε καθόλου σε αυτό. Οι βωμολοχίες είναι ένα μέσο που κάτι εξυπηρετεί. Ερευνήσαμε τι μπορεί να θέλουν να κρύψουν οι ήρωες και χρησιμοποιούν αυτόν τον τρόπο επικοινωνίας. Είναι ένας τρόπος άμυνας για αυτούς.

Θα θέλαμε τη γνώμη σας για την επιρροή της κρίσης στο θεατρικό χώρο. Θεατρικές ομάδες πρωτοτυπούν, προσπαθούν, αλλά και πασχίζουν, καθώς το οικονομικό πλαίσιο και η σχετική στήριξη είναι περιορισμένα ως ανύπαρκτα. Υπάρχει ένα κοινό που ενδιαφέρεται, παρακολουθεί, αλλά πού πηγαίνουμε ως χώρα θεατρικά; Υπάρχει ελπίδα;

Ε.Φ.: Πού πηγαίνουμε ως χώρα γενικά. Όλη αυτή η συζήτηση είναι ένα τεράστιο θέμα. Νομίζω δεν περνάει καιρός χωρίς να το θίξουμε ή να χρειαστεί να το αντιμετωπίσουμε πρακτικά. Όσο δεν υπάρχουν επιχορηγήσεις και γενικότερα στήριξη του πολιτισμού από το κράτος, τα πράγματα δε μπορούν να προχωρήσουν, κακά τα ψέματα. Ωστόσο η δύναμη και η θέληση των ανθρώπων για δημιουργία είναι τεράστια, το βλέπουμε όλο και πιο πολύ. Αυτό είναι τουλάχιστον συγκινητικό. Δουλεύουμε, κάνοντας πρόβες, παραστάσεις χωρίς καμία οικονομική απολαβή, αλλά οι συνθήκες που εμείς οι ίδιοι θέτουμε σ’ αυτή τη δουλειά δεν είναι σκορποχώρι. Είναι συνθήκες απαιτητικές τόσο όσο αν υπήρχε κάποιος εργοδότης, ίσως και παραπάνω γιατί τώρα ο ζήλος είναι ακόμη πιο ισχυρός μέσα μας, για την ανάδειξη μιας δουλειάς που έχει χτιστεί μόνο με αγάπη και ρομαντισμό. Μη με ρωτήσεις αν αυτά τρώγονται κιόλας!

Ε.Μπ.: Σίγουρα η κρίση μας έχει κάνει πιο δημιουργικούς. Με έναν τρόπο φοβόμαστε λιγότερο και τολμάμε περισσότερο. Δουλεύουμε υπεύθυνα και πολύ στοχευμένα. Όταν δουλέυεις απλήρωτος σε κάτι που σου αρέσει, δεν χωράει τίποτα άλλο εκτός από την δουλειά. Όμως αυτή είναι η μια πλευρά του νομίσματος. Είναι πολυ δύσκολο να προσπαθείς συνέχεια μόνος σου. Εγώ ελπίζω όσο βλέπω ανθρώπους να είναι επαγγελματίες κάτω απο τέτοιες συνθήκες.

Αν γινόταν μια ταινία με θέμα τη ζωή σας, ποιος θα ήταν ο ιδανικός πρωταγωνιστής; Έχετε γενικά κάποιον καλλιτέχνη του οποίου να… «ζηλεύετε» την καριέρα;

Ε.Φ.: Meryl Streep, ζηλεύω όχι τόσο την καριέρα όσο τις δυνατότητές της.

Ε.Μπ.: Η Ειρήνη Φαναριώτη να με κάνει, που είναι χρόνια φίλη μου και με ξέρει τόσο καλά που πια με μιμείται!!!!

Κάθε καριέρα, σε οποιοδήποτε επάγγελμα, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με όλη την υπόλοιπη ζωή του καθενός. Τις σχέσεις του, τις επιλογές του γενικότερα. Δεν μπορείς να ζηλέψεις μόνο την καριέρα. Πρέπει να ζηλεύεις όλο το πακέτο. Και αυτό πιστεύω είναι αδύνατον.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΕΙΡΗΝΗΣ ΦΑΝΑΡΙΩΤΗ

OΜadafakasMeToKapelo_2@NikosKatsaros


Η Ειρήνη Φαναριώτη γεννήθηκε στο Αγρίνιο.

Σπούδασε στη Δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών (2010) και στη Νομική Σχολή Αθηνών.

Έχει συμμετάσχει στις παραστάσεις: «Λουκρητία Βοργία» (Νικίτα Μιλιβόγιεβιτς, Φεστιβάλ Αθηνών 2015), «Μεγάλοι Δρόμοι» (Ειρήνη Φαναριώτη, Θέατρο του Νέου Κόσμου 2015), «Πεερ Γκυντ» (Γιάννης Μαργαρίτης, ΚΘΒΕ 2013-2014), «Ο Συλλέκτης» (Γιάννης Κωνσταντακόπουλος, Κεντρική σκηνή 104, 2013), «Εκκλησιάζουσες» (Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, Φεστιβάλ Επιδαύρου 2012), «Hannele» (Θάνος Τοκάκης, Θέατρο του Νέου Κόσμου 2012), «117 Ξεκλειδώματα» (Κωνσταντίνος Τσακιρέλης 2012), «Μήδεια» (Αντώνης Αντύπας, Φεστιβάλ Επιδαύρου 2011), «Βάκχες» (Θωμάς Μοσχόπουλος, Φεστιβάλ Αθηνών 2008).

Στον κινηματογράφο έχει συμμετάσχει στις ταινίες: «In Distortion» (Μικρού μήκους, Μιχάλης Κλιούμης, Award of Excellence Indie Film Festival 2014), «Cut ups» (Μικρού μήκους, Τάσος Κωνσταντόπουλος, Νύχτες Πρεμιέρας AIFf 2014), «Αυστηρώς Κατάλληλο» (Ρέππας- Παπαθανασίου 2008).

Έχει επίσης συμμετάσχει στις τηλεοπτικές σειρές «Μοντέρνα Οικογένεια», «Με λένε Βαγγέλη», «Ο γύρος του κόσμου σε 80 βιβλία».

Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια από τους Θωμά Μοσχόπολουλο, Judith Weston, Joel Pommerat, Μιχαήλ Μαρμαρινό, Αγγελική Στελλάτου, Νίκο Καλογεράκη, Κάτια Γέρου, Όλια Λαζαρίδου, Φιλαρέτη Κομνηνού, Δημήτρη Μαυρίκιο κ.ά..

Τον Ιανουάριο του 2015 ίδρυσε την ομάδα Terre de Semis και σκηνοθέτησε την πρώτη της παράσταση με όνομα «Μεγάλοι Δρόμοι».


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΕΙΡΗΝΗΣ ΜΠΟΥΝΤΑΛΗ

OΜadafakasMeToKapelo_3@NikosKatsaros


Η Ειρήνη Μπούνταλη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1982.

Είναι απόφοιτη της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών.

‘Εχει συμμετάσχει στις παραστάσεις: «Ματωμένος Γάμος» (Σκην. Γ. Κακλέας), «Βάτραχοι» (Σκην. Γ. Κακλεας), «Τραχίνιες» (Σκην. Θ. Μοσχόπουλος), «Ηanelle» (Σκην. Θ. Τοκάκης) «117 Ξεκλειδώματα» (Σύλληψη & Σκην. Κ. Τσακιρέλης), «Ομηριάδα» (Σκην. Π. Κατσώλης), «Βάκχες» (Σκην. Θ. Μοσχόπουλος), «’Ιδρυμα Ατόμων Με Εικαστικές Ανάγκες» (Σύλληψη & Σκην. Κ. Τσακιρέλης).

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

OΜadafakasMeToKapelo@NikosKatsaros

Ο Μαδαφάκας με το καπέλο του Steven Adly Guirgis
σε σκηνοθεσία Θάνου Τοκάκη
01.11.2015 έως 12.01.2016

Ο τιμημένος με το βραβείο Χορν, Θάνος Τοκάκης, μετά την πρώτη σκηνοθετική του απόπειρα με την παράσταση «Hannele» του Gerhart Hauptmann (Θέατρο του Νέου Κόσμου, Θέατρο 104), επιλέγει να παρουσιάσει για πρώτη φορά στο αθηναϊκό κοινό το έργο «Ο Μαδαφάκας με το καπέλο» του Στίβεν ‘Αντλι Γκίρκις (Βραβείο Πούλιτζερ 2015). Πρόκειται για μια σύγχρονη αμερικάνικη κωμωδία που μιλά για την αντρική φιλία, τον ανομολόγητο πόθο, τον ξεπεσμένο έρωτα, αλλά και την παντοτινή αγάπη, πασπαλισμένα με πολλά ναρκωτικά, άφθονο αλκοόλ, ένα ξεχασμένο καπέλο και ένα όπλο.

Η θεατρική παράσταση έκανε πρεμιέρα την Κυριακή, 01 Νοεμβρίου 2015 στις 22:30, ενώ θα παρουσιάζεται μέχρι τις 12 Ιανουρίου 2016, κάθε Κυριακή στις 22:30 και Δευτέρα με Τρίτη στις 21:00 στη σκηνή του Skrow.

12240111_786594924799727_8205654815319643604_n

ΣΥΝΟΨΗ
Μόλις αποφυλακίστηκε. Μόλις βρήκε δουλειά. Μόλις είναι έτοιμος να κάνει έρωτα με τη γυναίκα της ζωής του. Μόλις είναι έτοιμος να ξαναφτιάξει τη ζωή του μαζί της. Και τότε, δίπλα από το κρεβάτι της, βλέπει το καπέλο. Ένα αντρικό καπέλο. Και ο κόσμος γυρίζει ανάποδα. Είναι έτοιμος να τα διαλύσει όλα με ένα σκοπό: να μάθει ποιανού μαδαφάκα είναι το καπέλο.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μετάφραση: Κωνσταντίνος Κρίτσης
Σκηνοθεσία: Θάνος Τοκάκης
Σκηνικά/Κοστούμια: Ερμίνα Αποστολάκη
Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Ταμπακάκης
Κατασκευή σκηνικού: Ελένη Παπαδάκη
Εκτέλεση παραγωγής: Ιωάννα Μηλοπούλου
Βοηθοί σκηνοθέτη: Φαίδρα Τσολίνα, Δέσποινα Φούντα
Φωτογραφίες: Νίκος Κατσαρός

Παίζουν οι ηθοποιοί: Ορφέας Αυγουστίδης, Αντρέας Κοντόπουλος, Κώστας Κορωναίος, Ειρήνη Μπούνταλη, Ειρήνη Φαναριώτη

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Παραστάσεις: από 01 Νοεμβρίου 2015 έως 12 Ιανουαρίου 2016
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Κάθε Κυριακή στις 22:30 & Δευτέρα, Τρίτη στις 21:00
Εισιτήριο: 12 € γενική είσοδος, 8 € ατέλεια & ανέργων
Διάρκεια: 100 λεπτά
Διεύθυνση: Αρχελάου 5, Παγκράτι
Τηλέφωνο και ώρες κρατήσεων: 210 7235 842 (ώρες 11:00 π.μ. – 14:00 μ.μ. και 17:00 μ.μ. – 20:00 μ.μ.)

Facebook page παράστασης > εδώ

Για να επικοινωνήσετε με το skrow theater: press@skrowtheater.com
Η ιστοσελίδα μας: http://www.skrowtheater.com
Η σελίδα μας στο facebook: https://www.facebook.com/skrowtheater
Ακολουθήστε μας στο twitter: https://twitter.com/skrowtheater

Η PLAYLIST ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΦΑΝΑΡΩΤΗ & ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΜΠΟΥΝΤΑΛΗ
01. Billy Fury – Wondrous place
02. The Coasters – Down in Mexico
03. Buena Vista Social Club – Dos Gardenias
04. Hable Con Ella – Raquel
05. Peter Sarstedt – Where Do You Go To My Lovely
06. Ane Brun – Feeling Good
07. Nick Cave & The Bad Seeds – The sorrowful wife
08. The Rolling Stones – Sister Morphine
09. Johnny Cash – Cocaine Blues
10. The Stooges – I Wanna Be Your Dog