Ο ηθοποιος Τασος Χρυσοπουλος στο «Και για πες…» με την Ελενα Χατζοπουλου

Νέος, ωραίος, σεμνός, ταλαντούχος και έτοιμος να κυνηγήσει το όνειρό του. Τον Τάσο Χρυσόπουλο, φέτος, τον συναντάμε στην παράσταση «Η Σονάτα του Σεληνόφωτος» του Γιάννη Ρίτσου, σε σκηνοθεσία Σταμάτη Πακάκη. Η παρουσία του δεν πέρασε απαρατήρητη κι έτσι, μετά τη δημοσιογραφική βραδιά, είπαμε να μάθουμε περισσότερα για εκείνον.

Τάσο, αρχικά σε καλωσορίζουμε στο Sin Radio.

Καλώς σας βρήκα και ευχαριστώ πολύ για την τιμή που έχω να κάνουμε αυτήν τη συζήτηση.

Πατρινός, σωστά; Και φοιτητής -ακόμη- στο ΤΕΙ Ηλεκτρολογίας… Απόφοιτος, όμως, της δραματικής σχολής του ΔΗΠΕΘΕ της Πάτρας. Υπάρχει μια απόσταση μεταξύ αυτών…

Πατρινός μάλιστα. Φοιτητής ακόμη δεν θα το έλεγα… αλλά, ναι, κοιτάξτε, είναι ένα κομμάτι της ζωής μου η ηλεκτρολογία… Όταν είχα περάσει στη σχολή, ήμουν σε μια περίοδο όπου ακόμα ασχολούμουν μόνο με τη μουσική και δεν είχα σκεφτεί ποτέ να ασχοληθώ με την υποκριτική. Φυσικά και αυτή η σχολή μου έδωσε εμπειρίες και πολύ καλούς φίλους. Η υποκριτική είναι άλλης φύσεως επάγγελμα… Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ σαν επάγγελμα, αλλά στα φοιτητικά μου χρόνια ήρθα σε επαφή με θεατρικές ομάδες και άρχισα να ανακαλύπτω το θέατρο, μέσω του θεατρικού παιχνιδιού, και θυμάμαι ήταν κάτι που με είχε συναρπάσει και μου άλλαζε τον τρόπο που έβλεπα τα πράγματα γύρω μου. Τελικά, με κέρδισε η ανάγκη να ασχοληθώ με την υποκριτική… Αλλά και κάθε τι που έρχεται στη ζωή μας έχει κάτι να μας δώσει και να μας διδάξει…

Άρα η μουσική προϋπήρχε στη ζωή σου…

Α, ναι! Από μικρό παιδί με θυμάμαι να χάνομαι σε μουσικές, να βάζω ραδιόφωνο, ανακαλύπτοντας καινούργια τραγούδια και να χαζεύω video clips. Ο δάσκαλος της μουσικής στην ΣΤ’ Δημοτικού μου είπε πως έχω ωραία φωνή και με παρότρυνε να μπω στη χορωδία του σχολείου. Στο Γυμνάσιο πήρα την πρώτη μου κιθάρα, ξεκίνησα μαθήματα και τραγουδούσα συστηματικά, ενώ έχω συμμετάσχει και σε χορωδίες στην Πάτρα. Αργότερα έκανα τα πρώτα μου live. Είναι τρόπος ζωής το τραγούδι για μένα.

Διαβάζουμε ότι ήσουν ο Τελάλης του περσινού καρναβαλιού της Πάτρας.

Ναι, πράγματι είχα την τιμή να γίνω Τελάλης και ευχαριστώ τους ανθρώπους της καρναβαλικής επιτροπής του Δήμου Πατρέων για την πρόταση. Ήταν μια όμορφη εμπειρία να καλώ τους πολίτες της Πάτρας στην έναρξη του καρναβαλιού. Με άκουγαν με χαμόγελα και ιδιαίτερη χαρά.

Σήμερα πια είσαι στην Αθήνα. Πέρασες από την audition του πολυπράγμονα, Σταμάτη Πακάκη, κι έτσι ερμηνεύεις τον ανδρικό ρόλο, στην παράσταση «Η Σονάτα του Σεληνόφωτος». Ο Πακάκης είναι απαιτητικός στις συνεργασίες του, όπως απαιτητικός είναι και με τον εαυτό του. Τι πιστεύεις ότι ήταν αυτό που τον έπεισε για να σε επιλέξει;

Είναι όντως απαιτητικός σε όλα τα επίπεδα, αλλά πιστεύω μέσα από αυτήν τη διαδικασία βγαίνουν και οι άρτιες δουλειές του. Δεν ξέρω τι μπορεί να ήταν ακριβώς αυτό που είδε σε μένα. Ίσως η εμπειρία του και το ένστικτό του τον οδήγησαν να καταλήξει σε μένα. Ίσως είδε μια επικοινωνία ανάμεσα σε μένα και τη Μαρία Τζανουκάκη ή ακόμη να είδε πως μπορώ ρυθμικά και μουσικά να αντεπεξέλθω και ως μουσικός… Ούτως ή άλλως, τον ευχαριστώ γι’ αυτό. Έχω πάρει πράγματα μέσα από τη συνεργασία μας και με βοήθησε αρκετά, ώστε να προσεγγίσω τον βουβό πολύπλευρο ρόλο του νέου. Ο Πακάκης είναι ένας σκηνοθέτης με πολύ ωραία αισθητική.

Φωτογραφίες: Γιάννης Σωτηριάδης

«Η Σονάτα του Σεληνόφωτος», είναι η πρώτη σου επαγγελματική δουλειά, στο υπέροχο ποιητικό κείμενο του Γιάννη Ρίτσου. Και η συνεργασία σου με την εξαιρετική Μαρία Τζανουκάκη…

Η πρώτη μου συμμετοχή σε ένα σπουδαίο ποίημα συνοδεύεται με την τύχη να παίζω δίπλα σε μια εξαιρετική ηθοποιό, με μεγάλη εμπειρία στο αρχαίο δράμα, όπως η Μαρία Τζανουκάκη, με την οποία αποκτήσαμε μια πολύ καλή σκηνική επικοινωνία και «δέναμε» πρόβα με την πρόβα. Με βοήθησε με την εμπειρία της να ενταχθώ πιο εύκολα στις απαιτήσεις ενός δύσκολου έργου. Επίσης, την ευχαριστώ πολύ.

Εσύ ερμηνεύεις τον ανδρικό ρόλο, του νέου. Ένας ρόλος σχεδόν βουβός…

Ένας βουβός ρόλος που όμως ο Ρίτσος τον έχει βάλει για να κάνει κρότο στο μυαλό της γυναίκας. Ένα πρόσωπο που εξωθεί μια γυναίκα να φτάσει στα όριά της, να αναθεωρήσει, μέχρι και να τον παρακαλέσει πολλάκις «άσε με να ‘ρθω μαζί σου»… Μια γυναίκα που προσπαθεί να βρει το θάρρος να το κάνει, αν και το έχει χάσει χρόνια τώρα… Στο θολωμένο της μυαλό δεν ξέρει ούτε η ίδια, αν υπάρχει αυτός ο νέος ή αν τον επινόησε η ανάγκη της για εξομολόγηση και συντροφιά.

Παρόλο που ο ρόλος σου δεν απαιτεί λόγο, ο άνδρας είναι απόλυτα παρών σε όλη την παράσταση και συμμετέχει εμμέσως.

Ναι, συμμετέχω κινησιολογικά, μα και ενεργά, παίρνοντας διάφορες μορφές, σαν σκιά του παρελθόντος… Είναι ένας ρόλος που συνεχώς αναμοχλεύει το παρελθόν της γυναίκας και της θυμίζει εκείνα που δεν έκανε ή που έχασε… Χρόνια περασμένα…

«Η Σονάτα του Σεληνόφωτος», είναι ουσιαστικά ένας μονόλογος. Είναι η εξομολόγηση, ο απολογισμός, αλλά είναι και η ικεσία μιας μοναχικής γυναίκας για ζωή κι ελπίδα.

Είναι θα έλεγα μια βαθιά ανάγκη για εξομολόγηση που ξεκινάει πρώτα απ’ τον ποιητή και αποτυπώνεται στο χαρτί με τη γυναίκα με τα μαύρα. Είναι η ώρα που η ζωή ενός ανθρώπου περνάει μπροστά απ τα μάτια του στα στερνά του και τότε έχει να αναμετρηθεί με όλα εκείνα που έπραξε και δεν έπραξε. Τι έχτισε; Τι απαρνήθηκε; Για ποια πράγματα είναι υπερήφανη και για ποια όχι; Σαν μια απολογία του παλιού στο νέο.

Ποια είναι η συμβολική διάσταση στο επίμονο αίτημα της γυναίκας με τα μαύρα;

«Άσε με να ‘ρθω μαζί σου» επαναλαμβάνει συνεχώς η γυναίκα, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να ξεκολλήσει από τη στασιμότητα… Ουσιαστικά να αποτινάξει από πάνω της τον θάνατο της στασιμότητας. Να ζήσει εκείνα που ίσως δεν της επέστρεψαν ποτέ να κάνει. Να βγει απ’ τον συμβιβασμό και εν τέλη να ξορκίζει τον θάνατο που της έχει πάρει τα αγαπημένα της πρόσωπα και τώρα καραδοκεί να πάρει και εκείνη.

Εκτός από τη γυναίκα με τα μαύρα και τον νέο, το κείμενο παίρνει ζωή και μέσα από πολλά παραστατικά σύμβολα.

Ακριβώς, η παράσταση εμπεριέχει σύμβολα, όπως η πολυθρόνα, όπου στην ουσία έχει ριζώσει εκεί η γυναίκα με τα μαύρα. Υπάρχουν οι κορνιζαρισμένες φωτογραφίες, τόσο της ίδιας, από την μικρότερη έως την μεγαλύτερη ηλικία της, σύμβολο των περασμένων χρόνων και εγκλωβισμένη πλέον στις αναμνήσεις της, όσο και του εκλιπόντα συζύγου της, ως ένδειξη της μοναξιάς της… Υπάρχουν, επίσης, τα αναμμένα κεριά, όπου κάθε φορά με το χτύπημα της καμπάνας τα σβήνω ένα-ένα, δείχνοντας το τέλος της που πλησιάζει…

Τελικά ούτε ο Ρίτσος, ούτε ο Πακάκης δίνουν σαφή στοιχεία για αυτόν τον σχεδόν βουβό άνδρα. Μόνο το ότι είναι νέος. Μπορεί να είναι ο γιος, ο εραστής, ο αδελφός, ο σύζυγος, μια οπτασία, μια φαντασίωση, ο ίδιος ο θάνατος; Ή μπορεί να είναι και όλα αυτά μαζί;

Ο νέος μπορεί να είναι όλα αυτά μαζί στα μάτια των θεατών ή να είναι απλά ένα στοιχειό που επισκέφτηκε τη γυναίκα για να την πάρει μαζί του. Στην υποκειμενική ματιά του θεατή μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε συνδέεται με τη ζωή της γυναίκας ή ένα μεταφυσικό στοιχείο. Σίγουρα, με το να είναι νέος που κοιτάζει το μέλλον με όνειρα, δημιουργείται ένα ισχυρό δίπολο με την γυναίκα που βρίσκεται στα στερνά της και έχει κολλήσει στο παρελθόν.

Τάσο, σε ευχαριστώ πολύ και εύχομαι όλα σου τα όνειρα να πραγματοποιηθούν και μάλιστα σύντομα!

Σε ευχαριστώ πολύ και εγώ, Έλενα, για την τιμή και την όμορφη συζήτησή μας! Αντεύχομαι!

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ‘Η ΣΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΟΦΩΤΟΣ’

«Η Σονάτα του Σεληνόφωτος»
του Γιάννη Ρίτσου
σε σκηνοθεσία Σταμάτη Πακάκη
Από τις 14 Φεβρουαρίου 2020
κάθε Παρασκευή στις 21:00
για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

Μετά την επιτυχία της μουσικοθεατρικής παράστασης «ΜΑΝΑ» και της κοινωνικής κωμωδίας «550» στο Θέατρο Faust, ο Σταμάτης Πακάκης επιστρέφει στον ίδιο χώρο με τη σκηνοθεσία του έργου του Γιάννη Ρίτσου «Η Σονάτα του Σεληνόφωτος», από την Παρασκευή  14 Φεβρουαρίου 2020.

Λίγα λόγια για το έργο
Το 1956 ο Γιάννης Ρίτσος γράφει το ποίημα «Η Σονάτα του Σεληνόφωτος» το οποίο εμπεριέχεται στην ποιητική συλλογή «Τέταρτη Διάσταση». Ποίημα για το οποίο έλαβε το κρατικό βραβείο ποίησης. Με τη συνοδεία της «Σονάτας του Σεληνόφωτος» του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν και συγκεκριμένα του πρώτου μέρους αυτής, βλέπουμε να ξεδιπλώνεται μπροστά μας η ιστορία μιας ηλικιωμένης Γυναίκας. Βλέπουμε τον χρόνο που τρέχει αδίστακτος δίχως να αφήνει χώρο για ζωή. Η Γυναίκα εξομολογείται σε έναν Νέο την ιστορία τόσο τη δική της αλλά και της χώρας μας. Παρατηρούμε την κοινωνία να αλλάζει και να προχωρά με μία νέα δυναμική. Μέσα από αυτό το έργο γινόμαστε μάρτυρες της κοινωνικοπολιτικής αλλαγής της Ελλάδας του τότε.

Σημείωμα Σκηνοθέτη
Ένα όνειρο ζωής εκπληρώνεται! Η ποίηση είναι μία αγαπημένη μου ενασχόληση. Ο Γιάννης Ρίτσος είναι ο αγαπημένος μου ποιητής. Θυμάμαι στην παιδική μου ηλικία να τραγουδάω, ως μέλος παιδικής χορωδίας, μελοποιημένη την ποίησή του και να προσπαθώ να αποκωδικοποιήσω τα νοήματα της. Δεν τα κατάφερνα τότε, ωστόσο με είχαν κερδίσει. Κάτι μαγικό συνέβαινε μέσα μου. Στο Λύκειο ήρθα πρώτη φορά σε επαφή με τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος». Ήταν στη διδακτέα ύλη του μαθήματος της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Οι ώρες ανάλυσης με τη φιλόλογό μας, καθώς και η φαντασία μου, έκαναν αυτό το θεατροποιημένο ποίημα να έχει την πρώτη θέση στην καρδιά μου. Θέση που ακόμη και τώρα, μετά από αρκετά χρόνια, δεν κατάφερε να την πάρει κάποιο άλλο. Έτσι, θέλοντας να παρουσιάσω τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος» σύμφωνα με την αισθητική και τις καλλιτεχνικές ιδέες μου, πήρα την απόφαση να σκηνοθετήσω αυτό το αριστούργημα της ελληνικής ποίησης. Θέλησα να μείνω πιστός στο κείμενο και να δώσω μία προσωπική σφραγίδα στην παρουσίασή του και στην αποκωδικοποίηση των νοημάτων του, λαμβάνοντας υπόψιν και μελετώντας τη ζωή και το έργο του Γιάννη Ρίτσου.

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία-Μουσική & Κινησιολογική Επιμέλεια: Σταμάτης Πακάκης
Βοηθός Σκηνοθέτη-Χορογραφία: Νικόλας Μαρμαράς
Φωτισμοί-Φωτογραφίες-Video: Αναστασία Λουκρέζη
Σκηνικά-Κοστούμια: Νίκος Παπάζογλου
Mua: Cathy Jones
Επικοινωνία: Νατάσα Παππά
Παίζουν:
Μαρία Τζανουκάκη
Τάσος Χρυσόπουλος

Trailer παράστασης:

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Κάθε Παρασκευή στις 21:00, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων
Διάρκεια παράστασης: 60 λεπτά
Τιμές εισιτηρίων:
Κανονικό:12€
Μειωμένο (φοιτητές – άνεργοι – ατέλειες):10€
Ομαδικό (από 8 άτομα και άνω): 10€
Κρατήσεις θέσεων:
Τηλ θεάτρου: 210 3234095, 6946680633
Official Facebook Page του Σταμάτη Πακάκη:
https://www.facebook.com/StamatisPak/

Ευχαριστούμε την ομάδα “Πείρα(γ)μα” για την παραχώρηση του χώρου τους.

Faust
Αθηναΐδος 12 & Καλαμιώτου 11, Κέντρο