Η Τινα Αλεξοπουλου στο «Και για πες…» με την Ελενα Χατζοπουλου

Τίνα Αλεξοπούλου. Αέρινη, αιθέρια, γλυκύτατη, χαμογελαστή και φυσικά πολυτάλαντη.

Ένα κορίτσι γεννημένο στη Σάμο, που γνώριζε από τα τρία της χρόνια ότι αυτό που ήθελε ήταν να βρίσκεται πάνω στη σκηνή. Μιλάει για το θέατρο και το τραγούδι και τα μάτια της βγάζουν σπίθες. Το αγαπάει αυτό που κάνει. Το αγαπάει με πάθος και αυτό φαίνεται.

Την Τίνα τη συναντήσαμε με αφορμή την επερχόμενη μουσική παράσταση «Μια Ελλάδα Φως» (στο Κηποθέατρο Παπάγου, στις 9 Ιουλίου). Στο μοναδικό αυτό μουσικό οδοιπορικό, η διαχρονική ερμηνεύτρια Κωνσταντίνα, έρχεται μαζί με την Τίνα Αλεξοπούλου, τον Γιώργο Χουβαρδά και μια θάλασσα τραγούδια αγαπημένων δημιουργών, να μας ταξιδέψει νοσταλγικά. Την πολυμελή ορχήστρα τη διευθύνει ο μαέστρος Γιώργος Παγιάτης.
(https://www.youtube.com/watch?v=OdEaHEPYas4)

Τίνα, καλωσόρισες στο Sin Radio και στο «Και για πες…». Αληθεύει, ότι από τα τρία σου χρόνια ονειρευόσουν τον εαυτό σου πάνω σε μια σκηνή;

Ναι, είναι αλήθεια. Από πολύ μικρή ήξερα τι ήθελα. Είχα πολύ όμορφα παιδικά χρόνια στο νησί, στη Σάμο, με πολύ παιχνίδι. Από πιτσιρίκια σκαρώναμε παραστάσεις στη γειτονιά με χορό και τραγούδια. Ήταν στ’ αλήθεια πολύ ανέμελα χρόνια.

Και η Φιλοσοφική Σχολή πώς προκύπτει;

Μου άρεσε πολύ και το διάβασμα. Και επειδή στη Φιλοσοφική υπάρχει και το τμήμα της Θεατρολογίας, αποφάσισα ότι αυτό είναι το μονοπάτι που πρέπει ν’ ακολουθήσω. Έτσι θα μπορούσα να συνδυάσω τα πράγματα. Και να πάρω τη θεωρητική κατάρτιση για να κάνω αυτό που αγαπούσα.

Τελειώνεις λοιπόν, με άριστα, το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Αθηνών, ενώ ταυτόχρονα παρακολουθείς μαθήματα και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και στη συνέχεια ακολουθούν οι μεταπτυχιακές σπουδές σου… Μίλησε μας για αυτήν τη διαδρομή σου…

Αυτό που θα ήθελα να πω είναι ότι τις εξετάσεις στην Δραματική Σχολή του Εθνικού τις πέρασα με την τρίτη φορά. Και το σημειώνω αυτό διότι δεν θέλω να νομίζουμε ότι είναι κάτι απλό, εύκολο και δεδομένο. Αντίθετα έχει προετοιμασία, πολλή δουλειά και πολλή κούραση και λιγότερο τύχη. Από τους 600 περίπου που δίνουν εξετάσεις κάθε χρόνο, περνάνε μόνο οι 14! Απ’ την άλλη πλευρά το ότι δεν πέρασα αμέσως στο Εθνικό, με βοήθησε να συγκεντρωθώ στις σπουδές μου στη Φιλοσοφική και τελικά οι δύο Σχολές συνέπεσαν μόνο τον τελευταίο χρόνο. Πριν όμως από τις μεταπτυχιακές μου σπουδές, έκανα ένα τετράμηνο πολύ εντατικό σεμινάριο με την Λυδία Κονιόρδου, την Έρση Πήττα, τον Κώστα Γεωργουσόπουλο κ.α. Τότε συνέπεσε η συγκυρία η Λυδία Κονιόρδου να αναλάβει την σκηνοθεσία για τον «Ίωνα» του Ευριπίδη, που θα ανέβαζε το Εθνικό. Έτσι, μετά από πολλές ώρες σεμιναρίου και ανάμεσα από πολλούς συμμετέχοντες του, με επέλεξε. Οπότε η πρώτη μου παράσταση ήταν με το Εθνικό Θέατρο, στην Επίδαυρο.

Από την παράσταση “Οιδίποδας Τύραννος”, Επίδαυρος 2010, Σκηνοθεσία: Σπύρος Ευαγγελάτος, Φωτογραφία: Ανδρέας Σμαραγδής.

Το όνειρο κάθε ηθοποιού…

Ακριβώς. Ήταν ιδιαίτερα σημαντική στιγμή για μένα, καθώς ζούσα το όνειρό μου. Ευτυχώς δεν ήταν η μόνη κι ακολούθησαν κι άλλες… Συνολικά στην Επίδαυρο και στο Ηρώδειο έχω παίξει τέσσερις φορές…

Σημαντικό, μιας και είσαι πάρα πολύ νέα…

Ευγνώμων για αυτές τις συμμετοχές. Κι έπειτα έρχονται τα μεταπτυχιακά στην Αγγλία, στο Πανεπιστήμιο του Exeter, με την υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, όπου σπούδασα Performing Arts. Ήταν ένα πολύ απαιτητικό πρόγραμμα σπουδών, με εμβάθυνση στις παραστατικές τέχνες. Επιπλέον, το πρόγραμμα σπουδών περιλάμβανε μια ινδική πολεμική τέχνη με το όνομα ‘Kallaripayatu’, η οποία σε βοηθάει να έχεις πλήρη ψυχοσωματική ενεργοποίηση πάνω στη σκηνή.

Και πότε επιστρέφεις στην Ελλάδα;

Στην Ελλάδα επέστρεψα στην αρχή της κρίσης, όπου συνέχισα και τα μαθήματα τραγουδιού. Συμμετείχα σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές όπως «Στο Παρά Πέντε», «Για την καρδιά ενός αγγέλου», κ.α., με αποκορύφωμα τον «Γιούγκερμαν», όπου εκεί είχα συμπρωταγωνιστικό ρόλο. Ήταν όμως από τα πρώτα σήριαλ που χτύπησε η κρίση κι έτσι σταμάτησαν τα γυρίσματα και η σειρά δεν ολοκληρώθηκε ποτέ…

Και η καλλιτεχνική σου πορεία πως συνεχίζεται;

Το τραγούδι ήταν αυτό που μου έδωσε διεξόδους… Κι έτσι άρχισα να οργανώνω τις δικές μου παραστάσεις. Στην αρχή ήταν μουσικές παραστάσεις με αγαπημένες θεματικές, όπως για παράδειγμα το ‘All that Jazz’ και άλλα αγαπημένα τραγούδια από μιούζικαλ. Το αγαπάω το μιούζικαλ… Επίσης, έκανα ιδιαίτερα μαθήματα φωνητικής με την Σοφία Βόσσου και μου έκανε την τιμή να συμμετάσχει στο πρώτο τραγούδι που έγραψα η ίδια, και στίχους και μουσική. Έχει έντονο swing ρυθμό, αλλά και στοιχεία μιούζικαλ στην ενορχήστρωση, που έφτιαξε εξαιρετικά ο Κλεάνθης Κωνσταντινίδης, ιδίως στη γέφυρα.
(https://www.youtube.com/watch?v=9vCl_6JeCcI)

Αγαπημένο μου είδος το μιούζικαλ…

Ναι κι εγώ το αγαπώ πολύ κι έχω να πω ότι στην Ελλάδα έχουμε πολλούς που έχουν όλα τα εφόδια που απαιτούνται στα μιούζικαλ… Τα τελευταία χρόνια κάποιες παραστάσεις δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τις αντίστοιχες παραστάσεις του Λονδίνου. Το μόνο που μας λείπει είναι τα κεφάλαια, γιατί το μιούζικαλ είναι ένα ακριβό είδος… Λείπουν όμως και οι άνθρωποι και οι πολιτική βούληση που να στηρίξει την τέχνη και τον πολιτισμό.

Μεγάλο κεφάλαιο ανοίγεις…

(γελάει…) Ναι, δεν είναι της παρούσης…. Το μόνο που θα ήθελα να αναφέρω όμως είναι ότι η τέχνη δεν είναι πολυτέλεια. Είναι βασική, θεμελιώδη ανάγκη της ίδιας μας της ύπαρξης και θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται όπως της αξίζει.

Και τελικά σε κερδίζει το τραγούδι… Μίλησε μας για αυτή σου την διαδρομή…

Ήταν στο piano bar «Pulitzer»… δυστυχώς δεν υπάρχει πια… Στην αρχή σταχυολογούσα αγαπημένα μου κομμάτια από διάφορα μιούζικαλ κι έτσι δημιουργήθηκε η παράσταση «Taste the ΜusicALL».

Κι έτσι σιγά-σιγά δημιουργείς το δικό σου κοινό…

Ναι… Από στόμα, σε στόμα το γνώρισε ο κόσμος… Όταν τραγουδάω, μου αρέσει να το μοιράζομαι με τον κόσμο… Να γίνουμε όλοι μια παρέα… Να ξεχαστούμε για λίγο… Το καλύτερο που μου έχει πει ένας θεατής ήταν ότι ξεκουράστηκε μαζί μας μετά από μια πολύ δύσκολη μέρα που είχε…

Και στη συνέχεια δημιουργείς τη μπάντα σου…

Ναι κι αρχίζουν οι συμμετοχές σε πολλά festival και events…

Τίνα, μίλησέ μας για το αφιέρωμα που κάνατε στη Μελίνα Μερκούρη, για τα είκοσι χρόνια από τον θάνατο της.

Μου έγινε μια πρόταση από έναν Γάλλο παραγωγό, τον Pierre Maraval. Επειδή αγαπώ πολύ τη γαλλική γλώσσα, όταν μ’ άκουσε σε γαλλικά τραγούδια του ήρθε η ιδέα να δημιουργήσουμε μια παράσταση – αφιέρωμα στην Μελίνα Μερκούρη (https://www.youtube.com/watch?v=EVG0F4kIQkQ&t=1s). Ήταν το 2012… Για αυτήν την παράσταση δουλέψαμε ενάμιση χρόνο… Και η πρεμιέρα της έγινε στο Παρίσι ακριβώς την ημέρα που συμπληρώνονταν τα 20 χρόνια στις 6 Μαρτίου του 2014 και πήρε εξαιρετικές κριτικές. Ακολούθησε περιοδεία στη Μασσαλία, στη Νίκαια, Νάντη, Saint- Germain- En Laye, Sarzeau κ.α. Πρόκειται για μια πολυσύνθετη παράσταση με βίντεο, κείμενα, μικρές ιστορίες και τραγούδι με συνοδεία μουσικών οργάνων. Ο αδελφός της Μελίνας, Σπύρος Μερκούρης, ήταν πολύ γενναιόδωρος και στη συνέντευξη που μου έδωσε, μοιράστηκε πολλές ιστορίες της μαζί μου. Όταν η παράσταση ανέβηκε στο Ίδρυμα Θεοχαράκη μας τίμησε και ήταν μαζί μας. Συγκινηθήκαμε όλοι μας τότε… Στ’ αλήθεια ήταν μια υπέροχη στιγμή. Με αυτήν την παράσταση ταξιδέψαμε και στην Γενεύη, ενώ την παρουσιάσαμε και στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών. Βλέπεις η Μελίνα είχε ερμηνεύσει αρκετά τραγούδια και στη γαλλική γλώσσα…

Εσύ όμως Τίνα τραγουδάς σε αρκετές γλώσσες… σωστά;

Ναι. Τραγουδάω σε 8 γλώσσες: Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ισπανικά, Ιταλικά, Πορτογαλικά, Ελληνικά και Αραβικά.

Τα Αραβικά πως προκύπτουν;

Όταν ήμουν στη Γαλλία, προσκαλέσαμε την κ. Θεοδωρίδου, Πρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας, η οποία με στηρίξε πάρα πολύ, και παρών ήταν και ο Πρόξενος του Λιβάνου, κ. Ιάσωνας Κασσελάκης. Έτυχε μετά από χρόνια να θέλουν να πραγματοποιήσουν ένα μεγάλο Φεστιβάλ αφιερωμένο στην Ελλάδα και αναζητούσαν ένα μουσικό ελληνικό σχήμα, όχι τουριστικό… Ήθελαν κάτι αυθεντικό… Έτσι πήγαμε στη Βηρυτό και παίξαμε συνεχόμενες 12 βραδιές… ονειρεμένες στιγμές… Πριν από όλο αυτό το κακό που συνέβη… Έτσι λοιπόν έμαθα κάποια κομμάτια και στα αραβικά, κυρίως για να τιμήσω τους Λιβανέζους θεατές. Εξάλλου υπάρχουν αρκετά κομμάτια ίδια στα ελληνικά και στα αραβικά. Αν και φρόντισα να μάθω και κάποιο που δεν έχει μεταφραστεί, για να χαρούν ακόμη πιο πολύ.

Senses of Greece Festival, Βυρητός.

Το κοινό τους;

Εξαιρετικό κοινό Έλενα. Μας αγαπάνε πάρα πολύ τους Έλληνες.

Επίσης έχεις στα γαλλικά ένα δικό σου κομμάτι.

Ναι, λέγεται «J’ai rêvé d’une nuit» ((4032) J’ai rêvé d’une nuit- Tina Alexopoulou – YouTube) Είναι ένα ερωτικό τραγούδι και γυρίστηκε στο Σούνιο για να προβληθούν όμορφες εικόνες του τόπου μας.

Έχεις δημιουργήσει λοιπόν διάφορα projects

Σωστά και ανάλογα με την περίπτωση προσαρμόζεται και το πρόγραμμα. Κι έτσι φτάνουμε στην σημερινή συνεργασία μου με την Κωνσταντίνα, την οποία τη θαυμάζω και την εκτιμώ πάρα πολύ. Είμαι πολύ χαρούμενη για αυτή τη δουλειά.

«Μια Ελλάδα Φως». Η πολυαναμενόμενη μουσική παράσταση του καλοκαιριού.

Ναι, είναι μια παράσταση γεμάτη φως, θάλασσα, έρωτα, θύμησες, που, εκτός τα τραγούδια της Κωνσταντίνας, το πρόγραμμα περιέχει και αγαπημένα τραγούδια σπουδαίων Ελλήνων δημιουργών. Όταν ήμουν μικρή, άκουγα τα τραγούδια της Κωνσταντίνας και συγκεκριμένα το αγαπημένο μου ήταν ‘Στους Πέντε Ανέμους’. Και τώρα ήρθε η στιγμή να το τραγουδήσω μαζί της πάνω στην σκηνή και πραγματικά συγκινούμαι. Μαζί μας είναι και ένας νέος πολύ ταλαντούχος τραγουδιστής, ο Γιώργος Χουβαρδάς. Το ηχόχρωμα των φωνών μας έχουν ταιριάξει πολύ και σε πολλά τραγούδια κάνουμε τριφωνίες. Επίσης, θα κάνουμε ένα μίνι αφιέρωμα στον Ζαμπέτα με την υπέροχη ενορχήστρωση του Γιώργου Παγιάτη. Αδημονώ να έρθει η Παρασκευή!

Κι εμείς αδημονούμε να σας απολαύσουμε Τίνα. Καλή επιτυχία σε ότι κι αν κάνεις! Και όσοι δεν μπορούν να σε απολαύσουν ζωντανά, μπορούν να περιηγηθούν στο κανάλι σου στο YouTube ((4032) Tina Alexopoulou – YouTube)

Έλενα μου σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ για την όμορφη συνέντευξη!