12.30 π.μ. η ώρα. Θέατρο Αλκμήνη. Μόλις έχει τελειώσει η παράσταση Μαύρη Σαμπούκα. Ο κόσμος φεύγει να πάει για ύπνο, όλη η φύση ησυχάζει κι εγώ περιμένω τους μοναδικούς Τόλη Παπαδημητρίου και Αντώνη Στάμο για να μιλήσουμε για την παράσταση τους και ότι άλλο προκύψει… Θα μπορούσα να κάτσω πολλές ώρες μαζί τους, αλλά είμαι διακριτική και θα περιοριστώ στα απολύτως απαραίτητα… Continue reading
Είναι 10 το πρωί και βρίσκομαι στον Ελληνικό Κόσμο για να παρακολουθήσω την παράσταση Όλιβερ Τουίστ, σε σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη. Εμπειρία -θετική ευτυχώς- το να παρακολουθείς παράσταση, το πρωί, μαζί με 9 Δημοτικά σχολεία και 1 Γυμνάσιο… Ό,τι και να πω είναι λίγο! Μια παράσταση υπέροχη που αξίζει να τη δει, όποιος αγαπάει το θέατρο και την ποιότητα.
Ντέιβιντ Νεγρίν. Ταλαντούχος και εξέχων. Ή μάλλον πολυτάλαντος, μιας και είναι σκηνοθέτης, σκηνογράφος, ενδυματολόγος, πτυχιούχος Αρχιτέκτονας Μηχανικός του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (κάτοχος και Μεταπτυχιακού τίτλου), Διακοσμητής του ΤΕΙ Αθήνας και υποψήφιος Διδάκτωρ του ΕΜΠ, στο τμήμα Αρχιτεκτονικής, στον τομέα των συνθέσεων. Ερευνητικά, ασχολείται με τη σχέση Αρχιτεκτονικής και Σκηνοθεσίας, ένα αντικείμενο που εφαρμόζει και στην επαγγελματική του πορεία. Για περισσότερα από 8 χρόνια διδάσκει σκηνογραφία στη Δραματική Σχολή «Ίασμος», στο Θεατρικό Εργαστήρι «Βασίλης Διαμαντόπουλος» και στο σύγχρονο Εργαστήρι Θεάτρου «Καταπactή», ενώ παράλληλα δίνει διαλέξεις σε Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, μιλώντας για τη σχέση Θεάτρου και Αρχιτεκτονικής.