Ο Ανδροκλης Δεληολανης στο «Και για πες…» με την Ελενα Χατζοπουλου

Ο λόγος για την παράσταση «ΤΑΡΕ», του Stephen Belber, σε σκηνοθεσία Θοδωρή Βουρνά και μετάφραση Εμμανουέλας Αλεξίου, η οποία φέτος ανεβαίνει στο Θέατρο 104.

Μία παράσταση η οποία αναφέρεται στη μνήμη, στο βίωμα, στην αντίληψη και στην υποκειμενική ή αντικειμενική αλήθεια. Ένα έργο στο οποίο και ο χρόνος παίζει τον ρόλο του…

Στο καφέ του Θεάτρου 104, η κουβέντα μου με τον σκηνοθέτη Θοδωρή Βουρνά, πριν την παράσταση έχει ενδιαφέρον, όμως ενδιαφέρον έχει και η συζήτησή μου, μετά την παράσταση, με τον παραγωγό της, Ανδροκλή Δεληολάνη, ο οποίος δίνει όλες τις απαντήσεις που χρειάζονται οι ερωτήσεις μου…

Ανδροκλή, τι είναι τελικά το ΤΑΡΕ;

Όταν ο Θοδωρής μου έδωσε να διαβάσω το ΤΑΡΕ ενθουσιάστηκα. Έτσι και αποφάσισα, αυτήν την περίοδο, να ασχοληθώ με την παραγωγή του. Είναι ένα έργο το οποίο αφορά όλες τις γενιές και κυρίως τα νέα παιδιά, γιατί βρισκόμαστε σε μια μεταβατική περίοδο, σε μια εποχή που δεν υπάρχουν σταθερές… Αλλάζουν κάθε μέρα οι σταθερές, με απίστευτη ταχύτητα… Ψάχνουμε, διαρκώς, τις σταθερές και δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε ποιο είναι το πολιτικά ορθό και ποιο μας επιβάλλεται ως πολιτικά ορθό…. Παράλληλα είμαστε και λίγο επαναστάτες, πολλές φορές χωρίς αιτία… Ψάχνουμε γύρω μας την αιτία… Υπάρχει, βλέπεις, μεγάλη αγωνία που επάνω να «πατήσουμε», διότι μεγάλες προσωπικότητες, που υπήρξαν έμπνευση για τις προηγούμενες γενιές, δεν υπάρχουν πια… Κι εμείς λοιπόν είμαστε σε ένα συνεχές ψάξιμο, μιας και είχαμε και έχουμε ανάγκη αυτό να το εκφράσουμε. Το ΤΑΡΕ το εκφράζει αυτό, γιατί μιλάει για πολιτικά ορθές στάσεις, όμως χωρίς να πιστοποιεί ότι αυτό είναι το σωστό. Είναι ένα ψάξιμο, είναι ένα ερώτημα… είναι τελικά τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουμε τώρα που όλα γύρω μας τρέχουν…

Στο ΤΑΡΕ παρουσιάζονται και οι διαφορετικές οπτικές γωνίες κάποιου συμβάντος, Ανδροκλή, σωστά;

Ναι, βέβαια. Στο ΤΑΡΕ δίνονται οι τελείως διαφορετικές γωνίες… Ουσιαστικά παρουσιάζει αυτό που κρατάμε μέσα μας, στην ψυχή μας και πώς αυτό μπορεί να γίνει ένας δράκος και να μας κυνηγάει χρόνια… Ακόμη παρουσιάζεται το ότι δεν δώσαμε ή δεν διεκδικήσαμε την απάντηση ή δεν κάναμε την ερώτηση την κατάλληλη στιγμή… Αφήσαμε δηλαδή τον χρόνο να παραποιήσει την στιγμή και να πλαστεί κάτι διαφορετικό στο μυαλό μας… Και αυτό τελικά το κουβαλάνε όλες οι γενιές.

Μπορεί όμως να μην υπάρχει ούτε καν ερώτηση. Και φυσικά ούτε απάντηση.

Νομίζω ότι οι άνθρωποι ρωτάμε… Είμαστε γεννημένοι για να ρωτάμε… Πώς αλλιώς θα επιβιώσουμε, πώς αλλιώς θα υπάρξουμε και πώς αλλιώς θα εξελιχθούμε; Πρέπει βέβαια να βασιστούμε και στην ψυχική μας γνώση και στην αυτογνωσία, μιας και μόνο έτσι έρχεται η εξέλιξη… Αυτό πρέπει να γίνει με ερωτοαπαντήσεις. Και μάλιστα ερωτοαπαντήσεις στην καθοριστική στιγμή. Υπάρχει μια καθοριστική στιγμή που πρέπει να τεθούν οι ερωτήσεις. Γιατί αλλιώς σβολιάζουν μέσα μας και γίνονται κάτι άλλο, το οποίο μόνο καλό δεν μας κάνει…

Άρα Ανδροκλή; Ποιο είναι το μήνυμα που στέλνει το ΤΑΡΕ;

Το ΤΑΡΕ λέει «πείτε αυτό που έχετε να πείτε, τη στιγμή που νιώθετε ότι θα καθορίσει τη ζωή σας. Μη αφήνετε τον χρόνο να περάσει και αυτό να γίνει μέσα σας μια μεγάλη πληγή, ένας πόνος ή μια αντίδραση που δεν θα ξέρετε πώς να την αντιμετωπίσετε». Αυτοί οι τρεις άνθρωποι που συναντιούνται στο έργο, είναι μεν τυχεροί γιατί συναντιούνται μετά από 20 χρόνια, αλλά στην ουσία εμείς βλέπουμε ότι οι ζωές τους δομήθηκαν και καθορίστηκαν από απαντήσεις που δεν πήρανε ποτέ, γιατί δεν θέσανε τις ερωτήσεις…

Ευτυχώς λοιπόν, που σου έθεσα την προηγούμενη ερώτηση Ανδροκλή. Πολύ σε ευχαριστώ. Τα είπες όλα!

Στο ΤΑΡΕ, το προκλητικό παιχνίδι σκέψης, έχει αρχή, μέση και τέλος… και αξίζει να το παρακολουθήσετε.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ‘TAPE’

Η ANDRODELY p.c. παρουσιάζει το έργο του Αμερικανού συγγραφέα Stephen Belber, «Tape», σε δραματουργική επεξεργασία-σκηνοθεσία του Θοδωρή Βουρνά και μετάφραση της Εμμανουέλας Αλεξίου στο Θέατρο 104. Πρωταγωνιστούν οι Κώστας Κάππας, Δημήτρης Λιακόπουλος, Εμμανουέλα Αλεξίου.

Το έργο:

Στο μικρό δωμάτιο ενός μοτέλ στο Μίσιγκαν δυο παλιοί φίλοι και συμμαθητές, ο Βίνσεντ και ο Τζον, συναντιούνται με αφορμή την προβολή της ταινίας του Τζον σε ένα τοπικό κινηματογραφικό φεστιβάλ. Μέσα από μία σύντομη ανασκόπηση της μέχρι τώρα πορείας τους, αρχίζουν να αναμοχλεύουν το παρελθόν. Όταν όμως ο Βίνσεντ κατηγορεί τον Τζον για βιασμό της πρώην κοπέλας του ίδιου, Έιμι, πιέζοντάς τον με κάθε τρόπο να το παραδεχτεί, το αμφιλεγόμενο περιστατικό θα πάρει διαστάσεις προσωπικής κόντρας. H Έιμι, προσκεκλημένη από τον Βίνσεντ, θα μπει αναπάντεχα στο δωμάτιο για να δώσει τη δική της, διαφορετική εκδοχή… Πώς αντιλαμβάνεται και πώς αναπαράγει ο κάθε χαρακτήρας ένα περιστατικό που ανήκει στο παρελθόν και με ποιον τρόπο ο χρόνος διαστρεβλώνει τις θέσεις τους;

Το Tape (1999) του Stephen Belber ανέβηκε για πρώτη φορά στο Actors Theatre του Louisville, στο πλαίσιο του “Humana Festival of New American Plays,” ενώ το 2001 η ταινία του Richard Linklater, σε σενάριο του ίδιου του συγγραφέα, ξεχώρισε με πρωταγωνιστές τους Ίθαν Χοκ, Ούμα Θέρμαν και Ρόμπερτ Σον Λέοναρντ.

Αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές, η ταινία ακολούθησε μια επιτυχημένη φεστιβαλική πορεία, ενώ η Ούμα Θέρμαν προτάθηκε ως υποψήφια καλύτερης γυναικείας ερμηνείας στα “Film Independent Spirit Awards” (2002).

Σημείωμα σκηνοθέτη

Ο χρόνος πάντα αλλάζει τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα. Οι ήρωες του έργου έρχονται να αντιμετωπίσουν ένα περιστατικό από το παρελθόν τους σε συνάρτηση με το χρόνο που έχει περάσει και πόσο έχει αλλάξει ο καθένας τους. Η αλήθεια είναι πάντα υποκειμενική και περνάει μέσα από την φιλία τους, τον ανταγωνισμό τους, την αίσθηση του κοινού χιούμορ και τη δύναμη της επιλογής να είσαι ή να μην είσαι θύμα. Σε όλους μας υπάρχει κάτι που δεν το αντιμετωπίσαμε στο χρόνο του και για τον έναν έγινε μεγάλο και για τον άλλο μικρό. Εδώ είναι το διακύβευμα της θέσης του Τζον και του Βίνσεντ απέναντι στην Έιμη. / Θοδωρής Βουρνάς.

Συντελεστές της παράστασης:

Μετάφραση: Εμμανουέλα Αλεξίου
Σκηνοθεσία-Δραματουργική επιμέλεια: Θοδωρής Βουρνάς
Βοηθός σκηνοθέτη: Λυδία Τριγώνη
Σκηνικά-Κοστούμια: David Negrin
Σχεδιασμός φωτισμών: Θοδωρής Βουρνάς
Φωτογραφίες / Artwork: Γιώργος Γιαννίμπας
Φωτογραφίες παράστασης: Jason Konteos
Επικοινωνία: BrainCo
Παραγωγή: ANDRODELY p.c.
Παραγωγός: Ανδροκλής Δεληολάνης
Πρωταγωνιστούν:
Κώστας Κάππας, Δημήτρης Λιακόπουλος, Εμμανουέλα Αλεξίου

Πληροφορίες:

Πρεμιέρα: 23 Νοεμβρίου 2019
Τελευταία παράσταση: 9 Φεβρουαρίου 2020

Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Σάββατο και Κυριακή στις 21.15

Διάρκεια: 80 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Τιμές εισιτηρίων:
Κανονικό: 14 ευρώ
Μειωμένο: Φοιτητικό 10 ευρώ, Συνταξιούχων 12 ευρώ,  Ατέλεια 5 ευρώ

Προπώληση εισιτηρίων:  https://www.viva.gr/tickets/theatre/theatre-104/tape/

ΘΕΑΤΡΟ 104
Ευμολπιδών 41, Γκάζι
Τηλ.: 2103455020