Σας καλωσορίζουμε στο Sin Radio! Γιατί επιλέξατε το γουέστερν ως βασικό δραματουργικό άξονα για μια ιστορία που εκτυλίσσεται στον σημερινό Κολωνό;

Έχοντας στο νου μου τις κοινωνικές ανισότητες γενικότερα στην πόλη και την εξέλιξη που αγγίζει λίγους, με τους υπόλοιπους θεατές και καμιά φορά άβολους επισκέπτες, κούμπωσα την ακραία εποχή του γουέστερν. Όπου κυριαρχεί ο νόμος του ισχυρού και τα πράγματα μπορεί να ξεφύγουν από ένα στραβοκοίταγμα. Όχι και τόσο μακρινό θα έλεγε κανείς… Αυτό που προσδίδει και μια ευχάριστη νότα, είναι ο κόσμος αυτός μέσα από την οθόνη. Εκεί ο φόβος σβήνει μέσα από τα παλιά πλάνα και τις μουσικές του Μορικόνε. Κάπως έτσι ο κίνδυνος, για τον θεατή-πρωταγωνιστή μας, φαντάζει μακρινός, αλλά πάντα παρών, με έναν τρόπο που επιλέγει εκείνος

Το «δέμα» είναι απλά μια αφορμή ή ένας τρόπος να φωτίσετε τον εσωτερικό κόσμο των ηρώων;

Το δέμα είναι μια αφορμή για να συμβεί αυτό και να δούμε τι πραγματικά μπορεί να συμβεί, πού μπορεί να φτάσουν οι ήρωές μας. Τον τρόπο τον αναζητά, στη προκειμένη περίπτωση, ο Κοσμάς, καθώς έρχεται αντιμέτωπος με τους μεγαλύτερους φόβους του.

Ως ηθοποιός με σημαντικές συνεργασίες στο θέατρο και τον κινηματογράφο, τι διαφοροποιεί τη ματιά σας όταν βρίσκεστε στη θέση του σκηνοθέτη — και μάλιστα σε ένα έργο που γράψατε ο ίδιος;

Από την ελάχιστη εμπειρία που έχω, θα σας πω ότι αρχικά τη διαδικασία της σκηνοθεσίας την είχα στο μυαλό μου, όπως όταν κάνουμε από τα πρώτα κιόλας βήματα οι ηθοποιοί. Σηκωνόμαστε και έχουμε να αυτοσχεδιάσουμε κάτι, σε συνεργασία με άλλους. Και κάποιες φορές είναι η σειρά σου να προτείνεις κάτι. Σαν σκηνοθέτης σίγουρα κάτι συγκεκριμένο και μεγάλο σε διάρκεια. Ακόμα πιστεύω ότι είναι κάπως έτσι. Μόνο που είναι πολλά περισσότερα. Γίνεσαι αυτομάτως διαχειριστής καταστάσεων και καλείσαι να επικοινωνήσεις αυτό που έχεις σκεφτεί. Γράφοντάς το κιόλας, φοβήθηκα στην αρχή ότι ίσως δε θα μπορώ να μπω στη διαδικασία ότι μοιράζοντάς το δεν θα είναι πια δικό μου. Δεν θα είναι όπως το έχω στο κεφάλι μου και ότι θα δυσκολευόμουν να δεχτώ προτάσεις και να πατήσω πάνω σ’ αυτές. Ευτυχώς, κάτι τέτοιο δε συνέβη. Αντιθέτως, το συνεργατικό κομμάτι και το να παρατηρώ τους ηθοποιούς και τους χαρακτήρες τους μάς πήγαινε παρέα παρακάτω σε όλο αυτό.

Η νέα γενιά αισθάνεται αποκλεισμένη ή απλώς δεν της έχει δοθεί ακόμη χώρος; Πού τοποθετείτε τους ήρωές σας μέσα σε αυτό το τοπίο;

Ο παραβατικός κόσμος των ηρώων του έργου ήταν σκοπός μου απ’ την αρχή να περάσει ως ένα παράλληλο σύμπαν. Δεν ήθελα να εστιάσουμε τόσο στην παράνομη πράξη ως κάτι κολάσιμο. Αλλά ήθελα στο τέλος του έργου να περάσει σαν αποτύπωμα πως οι ήρωές μας έχουν τα ίδια κοινά με την πλειοψηφία των συνομηλίκων τους. Ίδιες ανασφάλειες και ανησυχίες, οικονομικές και κοινωνικές.Οπότε θα πω… ότι δικαίως η νέα γενιά αισθάνεται αποκλεισμένη και ακόμα καλύτερα πνιγμένη. Με απαξίωση από το κράτος αλλά και την αίσθηση της διαφθοράς και έναν φόβο γι’ αυτό που μάλλον αναπτύσσεται. Οι ήρωές μας λοιπόν είναι μέσα στο τοπίο κι αυτοί, αθέατοι θα έλεγε κανείς. Και όπως λέει και η Εύα για τα αστέρια, ίσως κάνουν το μπαμ για να λάμψουν κι αυτά.

Σε μια εποχή κυνισμού και σκληρότητας, θεωρείτε ότι το να «διατηρείς το βλέμμα του παιδιού» είναι τελικά ίσως και μια πολιτική στάση;

Ξεκάθαρα αποτελεί μια πολιτική πράξη. Και μια μορφή αντίστασης σε μια εποχή που ο κόσμος παύει να πιστεύει σε κάτι με τον ρομαντισμό και την ανιδιοτέλεια που θα δώσει μια καθαρή παιδική ματιά. Κρατώντας αυτή τη στάση, πιστεύω πως βγαίνουμε όσο γίνεται αλώβητοι από ό,τι μας φορέσει μεγαλώνοντας ο περίγυρός μας.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

“ΓΟΥΕΣΤΕΡΝ” 

O Κοσμάς, ένας γλυκά αφελής και λάτρης των ταινιών γουέστερν νέος, μένει με την κοπέλα του, την Εύα, σε ένα μικρό διαμέρισμα στον Κολωνό. Δουλεύουν στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς, από μικροί όμως είναι μπλεγμένοι με παράνομες δραστηριότητες.

Ένα λάθος με ένα δέμα που δεν παραδόθηκε ποτέ, έρχεται να φέρει τα πάνω κάτω στην καθημερινότητά τους. Η απειλή θα είναι μεγαλύτερη απ’ ότι φαντάζονταν και ο Κοσμάς θα πρέπει να αντιμετωπίσει τους μεγαλύτερους του φόβους στην πραγματική ζωή: εκεί που δεν μπορεί απλά να κλείσει την τηλεόραση.

Σκηνοθετικό σημείωμα

Το γουέστερν δεν είναι απλώς ένα κινηματογραφικό είδος, είναι το καταφύγιο του πρωταγωνιστή. Ένας κόσμος φανταστικός, όπου όσο υπάρχει οθόνη και DVD, υπάρχει και η δυνατότητα της διαφυγής. Το γουέστερν, ως αισθητική και ως αφήγηση, διαπερνά την πλοκή του έργου: άνθρωποι στα όρια του περιθωρίου, ένα αφιλόξενο τοπίο και ένας νόμος που δεν επιβάλλεται απ’ έξω, αλλά γεννιέται από την ανάγκη επιβίωσης.

Η Άγρια Δύση μεταφέρεται στην Αθήνα του σήμερα. Σε ένα υπερυψωμένο ισόγειο στον Κολωνό, τρεις ήρωες ζουν την κανονικότητα μιας παραβατικής ζωής. Το έργο προσεγγίζεται με ρεαλισμό αποτυπώνοντας τις ανασφάλειες, τις εμμονές, τους στόχους και τις μικρές ή μεγάλες μετακινήσεις τους. Παρά τις ιδιαιτερότητές τους, οι διαδρομές τους δεν απέχουν από εκείνες των περισσότερων συνομηλίκων τους.

Η σύγχρονη πραγματικότητα παραμένει διαρκώς παρούσα: ένας κόσμος που αλλάζει, κοινωνικές ανισότητες που χωρίζουν το ένα κτίριο από το διπλανό, και άνθρωποι που διεκδικούν το μέλλον τους με κάθε κόστος. Στον πυρήνα της παράστασης βρίσκεται και η παιδικότητα — όχι ως αδυναμία, αλλά ως στάση αντίστασης απέναντι στις αντιξοότητες.

Το έργο στέκεται δίπλα σε εκείνον που επιμένει να παραμένει πιστός στον φανταστικό του κόσμο. Σε εκείνον που, κόντρα στην κριτική των άλλων και στους φόβους που του έχει φορέσει η κοινωνία, επιλέγει να διατηρήσει το βλέμμα του παιδιού ως μια πράξη ελευθερίας.

«Και σκέφτομαι, γιατί εμείς να είμαστε διαφορετικοί από τους άλλους; Τι παραπάνω έχουμε; Μετά όμως σκέφτομαι ότι για σένα και μόνο αξίζει να σκέφτομαι κάτι καλύτερο. Γιατί είσαι μέσα στα σκατά όπως και εγώ, αλλά μπορείς να φαντάζεσαι ότι είσαι σε έναν άλλο κόσμο.»

Πληροφορίες:
Κάθε Πέμπτη μέχρι τις 30 Απριλίου 2025
Στις 21:00
Θέατρο Μικρός Κεραμεικός, Ευμολπιδών 13, Αθήνα 118 54
Διάρκεια παράστασης: 60 λεπτά
Εισιτήρια: 14€, 12€ (μειωμένο), 10€ (Ατέλεια για σπουδαστές θεατρικών σπουδών και δραματικών σχολών)
Προπώληση εισιτηρίων: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/gouestern/
Instagram: @western_19_2

Συντελεστές παράστασης:
Κείμενο/Σκηνοθεσία: Γιώργος Λουράκης
Παίζουν: Έλενα Κατέχη, Κωνσταντίνος Σιώζος, Σίμος Τζίτζης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Έλσα Ζαρρή
Κοστούμια: Εβελίνα Παπαναστασίου
Σκηνικά: Νόνα Σούντη
Επιμέλεια Κίνησης: Ελίνα Δεμιριτζιόγλου, Φρέντυ Πανσιάρι
Πρωτότυπη μουσική: Νίκος Λιάσκος
Φωτογραφίες: Παυλίνα Πλουμπίδη
Trailer: Πασχάλης Δουμάνης, Νίκος Παυλινέρης
Μονταζ: Μάνος Μακρυγιαννάκης
Αφίσα: Γεωργία Ζάχαρη
Οργάνωση Παραγωγής: Έλσα Ζαρρή, Έλενα Κατέχη
Υπεύθυνη επικοινωνίας: True Colours Comms

Γιώργος Λουράκης – Σκηνοθέτης και Συγγραφέας του έργου

Ο Γιώργος Λουράκης γεννήθηκε στην Κρήτη, ζει στην Αθήνα όπου εργάζεται ως ηθοποιός και σκηνοθέτης. Σπούδασε στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης “Βεάκη” και στη σχολή Νηπιαγωγών του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ως ηθοποιός έχει πάρει μέρος μεταξύ άλλων στις παραστάσεις “Άλλα για τον Γλάρο δε γνωρίζω” σε σκηνοθεσία Φένιας Προβελέγγιου, “Μάκβεθ” σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αθανίτη, “Hamlet kiss me hard” σε σκηνοθεσία Κώστα Ανταλόπουλου, “Μικρές Κυρίες” σε σκηνοθεσία Μιχάλη Τιγκιρίδη.

Στον κινηματογράφο έχει συμμετάσχει σε ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους, ενώ έχει γράψει και σκηνοθετήσει τη μικρού μήκους ταινία “Control”.

Το ΓΟΥΕΣΤΕΡΝ είναι το πρώτο θεατρικό έργο που γράφει και σκηνοθετεί.