Σας καλωσορίζουμε στο Sin Radio! Στο έργο του Σλαβομίρ Μρόζεκ οι δύο ήρωες ζουν κυριολεκτικά και μεταφορικά «κάτω από τη γη». Πώς δουλέψατε εσωτερικά αυτή την αίσθηση υπόγειας ύπαρξης και κοινωνικής αορατότητας;

Από την πρώτη κιόλας ανάγνωση αντιληφθήκαμε το συναισθηματικό βάρος το οποίο έφεραν οι δύο αυτοί χαρακτήρες. Η συστηματική προσωπική μας μελέτη όμως τόσο πρακτικά όσο και γνωστικά, σε συνδυασμό με τη σκηνοθετική και υποκριτική καθοδήγηση του Βλαδίμηρου Κυριακίδη, μας βοήθησε ώστε να μπορέσουμε να αποδώσουμε επί σκηνής όσο καλύτερα γίνεται τις βαθύτερες υπαρξιακές τους αναζητήσεις και τις ψυχικοσωματικές επιπτώσεις που φέρει στον άνθρωπο η κοινωνική απομόνωση.

Το έργο θίγει κοινωνικά και υπαρξιακά ζητήματα ταυτόχρονα. Πιστεύετε ότι οι χαρακτήρες σας λειτουργούν περισσότερο ως καθρέφτης της κοινωνίας ή ως ατομικοί αγωνιστές για την επιβίωσή τους;

Οι χαρακτήρες μας δεν αποτελούν καθρέφτη μόνον της κοινωνίας, αλλά και καθρέφτη ο ένας για τον άλλον. Δύο άνθρωποι, οι οποίοι μπορεί με την πρώτη ματιά να μοιάζουν διαφορετικοί ιδιοσυγκρασιακά, παράλληλα όμως συνδέονται με κοινές αναμνήσεις και βιώματα από την πατρίδα τους. Αν παρακολουθήσει κανείς το έργο, θα παρατηρήσει ότι η ύπαρξη του ενός προϋποθέτει την ύπαρξη του άλλου, η αντίθεση δε των χαρακτήρων τους σε συνάρτηση με το αίσθημα εξάρτησης που αναπτύσσεται μεταξύ τους λειτουργεί ως συγκινησιακός παράγοντας για τον θεατή, ο οποίος μετά το τέλος της παράστασης καλείται να έρθει αντιμέτωπος με προβληματισμούς που αφορούν την ανθρωποκεντρική θεώρηση της πραγματικότητας και την ανάπτυξη της ενσυναίσθησης του απέναντι σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Ταυτόχρονα, αυτοί οι δύο άνθρωποι, παρά την εξαθλίωση και το τραυματισμένο τους παρελθόν, καλούνται να επιβιώσουν ατομικά σε μια κοινωνία που συνεχώς τους απορρίπτει.

Το έργο κινείται σε ένα «παράλογο» πλαίσιο. Πώς αποτυπώνεται η ειρωνεία των καταστάσεων, ώστε να μη χάνεται η δραματική ένταση και τα νοήματά του;

Αποτελεί σύνηθες φαινόμενο της σύγχρονης εποχής, η αντιμετώπιση δραματικών καταστάσεων που προκύπτουν στις ζωές των ανθρώπων μέσα από το χιούμορ. Η τραγικότητά δηλαδή, την οποία συναντούσαμε στην ύψιστη μορφή της στην αρχαία ελληνική τραγωδία, αποκτά με την εμφάνιση και την ανάπτυξη του θεάτρου του παραλόγου μια νέα διαφορετική μορφή. Οι χαρακτήρες σε αυτού του είδους τα έργα είναι πλέον κωμικοτραγικοί. Αυτή δε η κωμικοτραγικότητα εντοπίζεται αισθητά στην αντιμετώπιση της ανθρώπινης ζωής σαν έναν φαύλο κύκλο εντός του οποίου οι πράξεις των ανθρώπων είναι μάταιες – παράλογες, στερούνται δηλαδή νοήματος. Όπως είχε αναφέρει ο Αλέξης Μινωτής, σε κείμενο του για το θέατρο του παραλόγου και το έργο του Μπέκετ «Η εποχή μας είναι τραγική χωρίς να το ξέρει», σε αυτή δε τη φράση νομίζουμε ότι περικλείεται όλη η έννοια του συγκεκριμένου θεατρικού είδους.

Σε ποια σημεία αναγνωρίσατε προσωπικά δικά σας κομμάτια, μέσα σε αυτούς τους «εμιγκρέδες»;

Όλοι μας λίγο πολύ έχουμε βιώσει ανάλογα συναισθήματα με αυτά τα οποία συναντάμε στην ψυχοσύνθεση των δύο αυτών χαρακτήρων. Η μοναξιά, η απομόνωση, η απόγνωση, η νοσταλγία και ταυτόχρονα η ελπίδα και η θέληση για επιβίωση αποκτούν μέσα από το κείμενο του Μρόζεκ μια καθολική σημασία για τον θεατή. Παύουν να απορρέουν μόνον από την συνθήκη της μετανάστευσης και εντοπίζονται πλέον σε όλες τις πτυχές της καθημερινότητάς του ανθρώπου με τέτοιο τρόπο ώστε να υπάρξει ταύτιση από το κοινό. Παράλληλα, βέβαια, ένας από τους κύριους στόχους, αν θα μπορούσαμε να πούμε, του συγκεκριμένου έργου είναι να οξύνει τα κοινωνικά αντανακλαστικά του συνόλου απέναντι σε άτομα, μετανάστες ή μη, τα οποία βρίσκονται σε καθεστώς κοινωνικής αορατότητας. Για να επιστρέψουμε, όμως, και πάλι στο ερώτημά σας, ναι σίγουρα αναγνωρίσαμε, με τον τρόπο που σας αναφέραμε και παραπάνω, προσωπικά δικά μας κομμάτια μέσα στους εμιγκρέδες, τα οποία πηγάζουν από βιώματα που μας έχουν καθορίσει στους ανθρώπους που είμαστε σήμερα.

Η παράσταση ανοίγει τη σκηνή του Θεάτρου ΜΕΤΣ, σε σκηνοθεσία Βλαδίμηρου Κυριακίδη. Πώς επηρέασε η σκηνοθετική του ματιά τον τρόπο που προσεγγίσατε τους ρόλους σας και τι κρατάτε από αυτήν τη συνεργασία;

Είμαστε πάρα πολύ τυχεροί και ευγνώμονες που ένας ηθοποιός του μεγέθους του Βλαδίμηρου Κυριακίδη αποφάσισε να μας εμπιστευθεί και να μας δώσει την ευκαιρία να πρωταγωνιστήσουμε (στην δεύτερη μόλις επαγγελματική μας χρονιά) σε ένα έργο, όπως οι Εμιγκρέδες, υπό τη σκηνοθετική του καθοδήγηση. Ο Βλαδίμηρος είναι ένας πολύ μεθοδικός ηθοποιός που καταπιάνεται εις βάθος με τους ρόλους τους οποίους καλείται να ερμηνεύσει. Ακριβώς την ίδια μέθοδο μας δίδαξε και κατά τη διάρκεια των προβών για τους Εμιγκρέδες, μεταβάλλοντας κάθε συνάντησή μας σε υποκριτικό σχολείο και γνωρίζοντας φυσικά ο ίδιος τον καλύτερο τρόπο με τον οποίο θα μας οδηγούσε εκεί που είχε οραματιστεί εξαρχής. Ταυτόχρονα, πρόκειται για έναν απίστευτο άνθρωπο, ο οποίος από την πρώτη κιόλας στιγμή ήταν εκεί να μας στηρίζει και να μας δίνει κίνητρο και έμπνευση να πάμε ένα υποκριτικό βήμα παραπέρα την κάθε πρόβα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ θέλουμε να πούμε και στον Σωτήρη Τσαφούλια και την Άννα Μενενάκου για την εμπιστοσύνη και την ευκαιρία να εγκαινιάσουμε το θέατρο ΜΕΤΣ.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

«Εμιγκρέδες» του Σλαβομίρ Μρόζεκ
σκηνοθεσία Βλαδίμηρος Κυριακίδης

από 17 Φεβρουαρίου 2026 και για λίγες παραστάσεις στο ΘΕΑΤΡΟ ΜΕΤΣ

Το Θέατρο ΜΕΤΣ εγκαινιάζει τη σκηνή του με την πρώτη του θεατρική παραγωγή, παρουσιάζοντας το έργο «Εμιγκρέδες» του Σλαβομίρ Μρόζεκ, σε σκηνοθεσία Βλαδίμηρου Κυριακίδη. Μια παράσταση που σηματοδοτεί την έναρξη της καλλιτεχνικής πορείας του νέου θεατρικού χώρου, μέσα από ένα έργο διαχρονικό, πολιτικό και βαθιά ανθρώπινο.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Δύο μετανάστες που προσπαθούν να ζήσουν από τα σκουπίδια. Ζουν σε ένα χώρο κάτω από τη «γη», σε ένα υπόγειο πολυκατοικίας που έχουν κάνει κατάληψη και το έχουν ονομάσει «σπίτι». Η μόνη τους επικοινωνία με τον έξω κόσμο είναι οι σωληνώσεις αποχέτευσης και νερού του κτηρίου. Κάθε ήχος μεταφράζεται από την φαντασία τους σε «ζωή». Δύο μετανάστες που η κοινωνία δεν τους δέχεται και τους απορρίπτει ως απόβλητα. Κι αν καταφέρουν να ενταχθούν σε αυτήν, θα τους ρίξει και πάλι στο χωνευτήρι των σκουπιδιών. Δυο ξένοι. Χωρίς πατρίδα. Ένας ξένος τόπος που σταθερά τους καλλιεργεί ψυχική απομόνωση και απελπισία.

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Η κοινωνική απομόνωση είναι μια συστηματική επιθυμητή τακτική των σύγχρονων κοινωνιών και της σύγχρονης μαζικής κουλτούρας. «Οι εμιγκρέδες» του Μρόζεκ είναι η επιτομή και ο ορισμός αυτής της εγκληματικής ενέργειας που αποσκοπεί στην πλήρη μοναξιά και θέλει τους ανθρώπους χωρίς πατρίδα, χωρίς φίλους, χωρίς συγγενείς. Ο Μρόζεκ κατορθώνει μέσα από ένα «παράλογο» πρίσμα καταγραφής γεγονότων, καταστάσεων και διαλόγων, να μας μεταφέρει την σημερινή υπαρξιακή αγωνία των «σύγχρονων» μελών μιας κοινωνίας, όπου οι κοινωνικά απομονωμένοι άνθρωποι αποφεύγουν εσκεμμένα κάθε επαφή με τους άλλους, ακόμη και όταν τους δοθεί ευκαιρία για κάτι τέτοιο. Οι δύο αυτοί εσωστρεφείς «εμιγκρέδες», δηλαδή «μετανάστες», είναι πολύ πιο πιθανό να ρίξουν άγκυρα σε μια θάλασσα αποκαμωμένων ψυχών, παρά να βρουν πατρίδα.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Βλαδίμηρος Κυριακίδης
Διανομή: Σωκράτης Αγγελής – Παναγιώτης Παπαδούλης
Μετάφραση: Έρση Βασιλικιώτη
Φωτισμοί: Έλενα Πετροπούλου
Σκηνικά-Κοστούμια-Μουσική Επιμέλεια: Τεσσερartio
Βοηθος Σκηνοθέτη: Αθηνά Τασιοπούλου
Φωτογραφίες: Δομνίκη Μητροπούλου
Παραγωγη: BLACKSPINE PRODUCTIONS

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Από 17 Φεβρουαρίου 2026 και για λίγες παραστάσεις
Δευτέρα: 21.00
Τρίτη 21.00
Τετάρτη: 21.00
Πέμπτη: 21.00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
18€ γενική είσοδος

ΔΙΑΡΚΕΙΑ
75 λεπτά

ΘΕΑΤΡΟ ΜΕΤΣ
Αιδεσίου 19-23, Αθήνα 116 36

Προπώληση Εισιτήριων
https://www.ticketservices.gr/event/emigredes-theatro-mets/?eventid=14039&showid=94152